کد خبر: 5473
A

به نظر می‌رسد سن امید به زندگی در ایران نیز جنسیتی و منطقه‌ای شده است؛ چنان که طبق آمار و ارقام، گویا زنان ایرانی در عین این‌که خود را حساس‌تر و آسیب‌پذیرتر از مردان می‌دانند، بیش از مردان عمر می‌کنند و تهرانی‌ها نیز امید به زندگی بیشتری نسبت به دیگر مناطق ایران دارند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیده بان ایران، آمار و ارقام نشان از افزایش سن امید به زندگی در کشور می دهد. امیدی که در زنان نمود بیشتری نسبت به مردان پیدا کرده است. چرا که به طور کلی، دسترسی به مراکز بهداشتی و درمانی، افزایش شاخص های بهداشتی، پیشگیری از بسیاری از بیماری ها، افزایش مراقبت ها زیاد شده است و به طور خاص میزان سطح سواد در زنان افزایش یافته است.

امید به زندگی، شاخص توسعه یافتگی
دکتر حسین حجت پناه، جامعه شناس و استاد دانشگاه، امید به زندگی را یکی از شاخصه های توسعه یافتگی در هر کشوری معرفی کرد و گفت: بر این اساس رسانه ها در برخی از کشورهای در حال توسعه سعی می کنند که بحث افزایش طول عمر و به عبارتی افزایش امید به زندگی را جزو دستاوردهای خود قرار دهند.
وی با اشاره به سرشماری سال ۱۳۹۰ که در آن متوسط سن امید به زندگی در زنان و مردان ۷۳ سال اعلام شده است، کشور را دراین زمینه دچار تناقض هایی دانست و اضافه کرد: حدود سه سال بعد از این سرشماری سن امید به زندگی ۷۵ سال اعلام شد و این افزایش طی مدت ۲ سال با توجه به آمار فوتی ها همخوانی ندارد و دچار تناقص است.
این استاد دانشگاه با تاکید بر اهمیت راستی آزمایی آمارهای امید به زندگی توسط متخصصین ادامه داد: به دلیل شرایط حاکم بر روند توسعه جهانی، امید به زندگی در دنیا در حال افزایش است و کشور ما نیز در این رهگذر و تغییراتی که ایجاد شده از یک سو و تغییر در سبک زندگی، بهبود شرایط بهداشتی، افزایش سطح آموزش و تحصیلات از سویی دیگر و مهمتر از همه افزایش آگاهی زنان سن امید به زندگی در کشور افزایش پیدا کرده است.
حجت پناه با بیان اینکه اولین سرشماری در ایران در سال ۱۳۳۵ انجام شد، گفت: پس از این سال و طبق قانون مقرر شد هر ده سال یک بار سرشماری تکرار شود اما در طی این مدت با توجه به اقتضای جامعه در برخی مواقع هر ۵ سال یک بار تکرار شد و نتایجی در این زمینه به دست آمد.
این جامعه شناس با بیان این موضوع که به دلایل مختلفی عمر ایرانی ها در گذشته کمتر از امروز بوده است، اضافه کرد: یکی از آن دلایل مسایل مربوط به نرخ بالای مرگ و میر مادران و نوزادان در گذشته بوده است . این در شرایطی است که امروزه افزایش آگاهی به مباحث بهداشتی تا حدودی ما را به آمار کشورهای توسعه یافته نزدیک کرده است.از طرفی پیشرفت در سطح تغذیه عمومی نسبت به گذشته از لحاظ شناسایی مواد مورد نیاز بدن و تامین ویتامین ها ضروری بدن به خصوص دوران قبل از انقلاب را می توان از عوامل امید به زندگی و افزایش میانگین امید به زندگی برشمرد.
وی با اشاره به اینکه در موازات افزایش امید به زندگی با کاهش نرخ باروری مواجه هستیم، ادامه داد: با توجه به کاهش نرخ باروری در کشور در دهه های آینده جامعه جوان به جامعه ای سالمند تبدیل می شوند که باید در این زمینه برنامه ریزی دقیق و جامعی صورت گیرد.
حجت پناه در این رابطه اضافه کرد: بر این اساس در سال ۱۴۲۰ متوسط تعداد سالمندان ایران از متوسط جهانی بیشتر خواهد شد بنابراین وقتی با افزایش سن امید به زندگی مواجه می شویم باید به پیامدهای آن توجه ویژه ای داشته باشیم.
او به آمار موسسات بین المللی در خصوص افزایش سن امید به زندگی اشاره کرد و گفت: طبق این آمارها ایران رتبه ۱۴۴ را در بین سایر کشورها به خود اختصاص داده است هرچند که بعضی از منابع داخلی رتبه ۱۳۰ و یا ۱۳۳ را جایگاه مناسبی برای ایران درنظر گرفته اند و از طرفی در سطح منطقه نیز رتبه ۸ را به خود اختصاص داده ایم.

تهرانی ها بیشتر عمر می کنند
حجت پناه با اعلام این موضوع که امید به زندگی در کشور ما به طور یکسان توزیع نشده است، ادامه داد: تهران به دلیل برخورداری از امکانات، زیرساخت ها ، سخت افزارها ، نرم افزارها و توجه بیشتر مردم به امور درمانی، بیشترین آمار امید به زندگی را به خود اختصاص داده است. بعد از پایتخت، گیلان درجایگاه بعدی قرار دارد و کمترین سن امید به زندگی متعلق به ساکنان سیستان و بلوچستان است. از سویی دیگر زنان از مردان بیشتر و ساکنین مناطق شهری از ساکنین مناطق روستایی نیز بیشتر عمر می کنند.
وی در این زمینه ادامه داد: طبق تحقیقات صورت گرفته و بر اساس اطلاعات فوق هرچه دسترسی به مناطق درمان و آگاهی بخشی بیشتر باشد امید به زندگی در آن منطقه افزایش می یابد و شاید صحت این تحقیق را بتوانیم در افزایش سن امید به زندگی در پایتخت کشور شاهد باشیم.
این جامعه شناس به شرایط جغرافیایی کشور و توزیع عادلانه تر امکانات و جمعیت اشاره کرد و گفت: شرایط جغرافیایی و تاریخی نیمه غربی کشور به گونه ای است که جمعیت بیشتری را به نسبت نیمه شرقی در خود جای داده است. توزیع جمعیت در صورتی موفق است که افراد با میل و رضایت خود به مکان مورد نظر، مهاجرت کنند نه با بخشنامه ها و دستوراتی از مقامات بالا، چرا که این نوع توزیع جمعیت تاثیرگذار نیست و توزیعی که بر اساس دافعه مبدا باشد موفق نیست .

عمر زنان بیشتر از مردان است
حجت پناه با بیان اینکه بین سبک زندگی و کیفیت زندگی تفاوت وجود دارد به تعریف این دو مقوله پرداخت و گفت: سبک زندگی انتخاب راههای مختلف زندگی کردن از میان راههای گوناگون است و کیفیت زندگی که شاخص های متفاوتی دارد یک نوع طرز تفکر تلقی است که فرد چگونه زندگی اش را می گذراند و دو سطح خرد (فردی و ذهنی) و سطح کلان (اجتماعی و عینی) می شود.
وی در ادامه این بحث و با اشاره به اینکه ساختار زیست شناسی زنان با مردان متفاوت است، اضافه کرد: وجدان جمعی، عرف و هنجارهای جامعه به گونه ای است که زنان کمتر از مردان به آلودگی های اجتماعی نظیر کشیدن سیگار، اعتیاد و یا مصرف مشروبات الکی گرفتار می شوند. از طرفی جامعه پذیری زنان به گونه ای است که مهارت های آنها را در برآورده کردن نیازهای خود بالا می برد و حتی آموزه های آنها حضورشان را در شرایط سخت، آسان می کند. 

منبع: ایرنا

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر