کد خبر: 19400
A

فردی باید در ایران رئیس جمهور شود که اهل تعامل با جهان باشد تا بتواند منابع مورد نیاز برای ایجاد اشتغال را از سرمایه‌گذران به دست آورد. هرچند دست آقای روحانی درمیز مناظره‌ها در مقابل وعده‌های پوپولیستی پراست اما، آگاهی مردم عدم بازگشت پوپولیست منفی را تضمین می‌کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیده بان ایران؛ جهان اقتصاد نوشت: انتخابات ریاست جمهوری کمتر از ۵۰ روز دیگر آغاز خواهد شد. در سال ۹۲ روحانی در شرایط اسفناکی اقتصاد ایران را تحویل گرفت وی در طول چهارسال گذشته توانسته ثبات نسبی در ابعاد گوناگون سیاسی، اجتماعی و اقتصادی به وجود آورد. در نتیجه منطقی‌ترین گزینه برای تداوم راهی که وی آغاز کرده است انتخاب مجدد، خط و مشی اعتدال برای اداره چهارسال آینده قوه مجریه است. زیرا برخی از پروژ‌ها ازجمله اصلاحات اقتصادی که منجر به کاهش تورم شده، باید درچهار سال آینده تداوم یابد تا تورم پایین دراقتصاد کشور نهادینه شود.

در دولت‌های نهم و دهم ارزش پول ملی به شدت سقوط کرد و نوعی بی‌ثباتی در بازار ارز به وجود آمده بود اما، در طول چهار سال گذشته نوعی ثبات در بازار ارز به وجود آمده است.

جهش چهار برابری نرخ ارز در دولت احمدی نژاد آثار زیان باری در اقتصاد ایران برجا گذاشت اما، درطول چهار سال گذشته عملا بازار ارز در ثبات نسبی قرار دارد.

ادبیات غیر دیپلماتیک رئیس دولت قبل موجب شد نوعی ایران هراسی علیه کشورمان به وجود آید اما، با روی کار آمدن شیخ دیپلمات در خرداد ۹۲ بحث ایران هراسی کنار رفت و با مذاکرات فشرده قطع نامه‌های شورای امنیت یکی پس از دیگری از میان برداشته شد و با برخود منطقی و تعامل به کشورهای ۱+۵ توفیق بزرگی در اقتصاد حاصل شد.

دولت روحانی با توسل به مذاکرات نوعی منطق  نسبی در معادلات اقتصادی ایران به وجود آورد.

همچنین در فصول اقتصادی و در بخش تورم دولت در طول چهارسال گذشته توانسته جهش قیمت‌ها از حدود ۴۴ درصدی را تک رقمی کرده و رشد اقتصادی منفی ۶ درصد را به حدود ۶ درصد برساند.

نوع مذاکرات ایران با کشورهای ۵+۱ موجب شد مشکلات متعدد در مسیر توسعه پارس جنوبی برداشته شود و ایران بعد از سال‌ها در برداشت از میدان گازی پارس جنوبی از قطر پیشی بگیرد.

کاهش سهم ایران از پارس جنوبی درحالی در دولت قبل به وجود آمد که در دوران اصلاحات میزان برداشت ایران از این میدان برابر با قطر بود.

البته مسئولین دولت سابق باید توضیح دهند که با وجود در آمدهای فراوان نفتی چرا توسعه این میدان گازی مشترک به تعویق افتاد.

همچنین در طول چهار سال گذشته در زمینه صادرات و واردات نوعی توازن به وجود آمده است. این دستاورد درحالی  به دست آمده که در دولت قبل صادرات کمتر از واردات بود و اینک بعد از چهار سال  صادرات از واردات پیشی گرفته است.

دستاورد دولت روحانی در مقایسه با دولت قبل غیر قابل مقایسه است. اگر با در نظرگرفتن منافع ملی عملکرد دولت روحانی مورد بررسی قرارگیرد به این نکته خواهیم رسید که شاخصه‌های اقتصادی در این دولت در مقایسه با دولت قبل بهبودیافته است.

هرچند نماینده واقعی پوپولیست در جمع کاندیدای تایید صلاحیت شده حضور ندارد اما، خطر بازگشت پوپولیست به عرصه سیاسی هنوز محتمل است.

زمانی که برخی از کاندیداها وعده سه برابر شده یارانه‌ها و یا دو برابر شدن سطح درآمد مردم را با توجه به قیمت پایین نفت می‌دهند، باید نسبت به این وعده‌های پوپولیستی احساس خطر کرد.

برخی از رقبای  روحانی این روزها وعده ایجاد اشتغال می‌دهند که باید در ابتدا به مردم توضیح دهند که با چه سرمایه و درآمدی این میزان اشتغال ایجاد خواهندکرد؟ اگر از آنها خواسته شود که منابع وعده‌های خود را با مردم در ایام مبارزات انتخاباتی درمیان بگذارند بدون شک مردم آگاه ایران از عوامانه بودن چنین وعده‌هایی وعدم امکان تحقق آن مطلع خواهند شد.

فردی باید در ایران رئیس جمهور شود که اهل تعامل با جهان باشد تا بتواند منابع مورد نیاز برای ایجاد اشتغال را از سرمایه‌گذران به دست آورد. هرچند دست آقای روحانی درمیز مناظره‌ها در مقابل وعده‌های پوپولیستی پراست اما، آگاهی مردم عدم بازگشت پوپولیست منفی را تضمین می‌کند.

حسن کاشفی - فعال سیاسی اصلاح طلب

 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر