کد خبر: 45722
A

معرفی من به‌عنوان نخست‌وزیر دو دلیل داشت: یکی آشنایی نسبی با این‌جانب به‌عنوان یکی از دانشجویان فعال خارج از کشور در دوران تحصیلات عالیه و دیگری ملاحظه مدیریت موفق من در وزارت کشور از جمله در مورد برگزاری همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی و انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی و همه‌پرسی قانون اساسی و برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری..

به گزارش دیده بان ایران، مصطفی میرسلیم نخست‌وزیر پیشنهادی بنی‌صدر در گفتگو با خبرگزاری تسنیم به بررسی اولین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری و علت عزل بنی‌صدر پرداخته که بخش هایی از این گفت و گو در زیر می آید:

**من شخصاً سند محکمی که نشان‌دهنده وابستگی بنی‌صدر به بیگانگان باشد ندیده و نیافته‌ام اما بنی‌صدر با آن ویژگی آقازادگی و به‌علاوه عدم تسلط بر نفسانیات که ترکیب شده بود با اطرافیانی اغلب غیرانقلابی و فرصت‌طلب و خانواده‌ای که چندان مراعات اقتضای ظاهر انقلاب را هم نمی‌کردند، گرفتار خودشیفتگی شد و این خودشیفتگی او را به سقوط در دامان ننگین منافقان کشاند. منافقان با تحلیل شرائط او، به‌راحتی و سریعاً توانستند او را که منزوی شده بود، طعمه خود کنند.

**یکی از پدیده‌های مهم سیاسی که بسیاری از شخصیتها را گرفتار می‌کند مغرور شدن به قدرت است. اغلب رؤسا و فرماندهان گرفتار این غرور می‌شوند مگر آنهایی که از قبل شخصاً بر نفس خود چیره شده باشند که اینها تعدادشان انگشت‌شمار است، و دیگر آنهایی که زیر نظر حزبِ منسجم و منظمی فعالیت می‌کنند و حزب در هر شرایط می‌تواند آنها را مهار یا حذف کند.

**مگر در صدر انقلاب کسی می‌توانست به امام عنایتی نداشته باشد و کاری از پیش ببرد؟ بنی‌صدر هم آن‌قدر زرنگ بود که این نکته را متوجه شده باشد اما بعد از مستقر شدن در ریاست جمهوری، امر بر او مشتبه شد. او بیشتر خود را رئیس می‌دید و حتی با برخی نظرسنجی‌ها می‌خواست اثبات کند که پایگاه اصلی رای متعلق به او است! طبیعی است که چنان فردی نمی‌تواند قلباً با امام باشد و همین رشد خودکامگی تا آنجا پیش رفت که از 14 اسفند 1359 به جدا شدن او از انقلاب و امام انجامید و او را ساقط کرد.

 

 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر