کد خبر: 85225
A

پروانه سلحشوری، نماینده سابق مجلس که اکنون درگیر شکایت های متعدد نهادهای مختلف به دلیل اظهار نظر های او درباره مسائل جامعه است؛ در یادداشتی به روزهایی که نماینده شد پرداخت

به گزارش سایت دیده بان ایران؛ پروانه سلحشوری، نماینده مردم تهران در مجلس دهم، در بخشی از یادداشت تلگرامی خود نوشت؛

چند ماهی بود که پدر و مادرم از اهواز آمده بودند و با ما زندگی می‌کردند. مادرم مدتی به آلزایمر مبتلا شده بود و پدرم هم دردهای استخوانی آزارش می‌داد. دو سه روز در هفته هم دانشگاه می‌رفتم و تدریس داشتم. از روزهای قبل، اطرافیان پیشنهاد ثبت‌نام در انتخابات مجلس را می‌دادند اما مردد بودم. به یاد دارم، روز سه شنبه بود که زنگ تلفن به صدا درآمد. یکی از آشنایان بود که فرزندم از او خواسته بود تا مرا هم برای ثبت‌نام ببرد. نه قصدی داشتم و نه علاقه‌ای، اما بالاخره رفتم. آن زمان خدمت کردن برای من، کمک به پدر و مادرم بود. آنچه ما می‌خواهیم و دست تقدیر چه می‌خواهد، الزاما همیشه یکی نمی‌شود. شاید آن حضور و این خروج در گردونه‌ی گردون زندگی، راهی بود که باید می‌رفتم و البته هر چه بود، طی شد.

 

همیشه خدا را سپاسگزارم برای الطاف بیکرانش، که نوشتم هرآنچه را به نظرم درست بود، و گفتم آنچه را که به نظرم حق و صحیح آمدو

در این روزها هم بیشتر تجربه مرگ را از نزدیک احساس می‌کنم. کرونا، ایست قلبی، سرطان، قتل و خودکشی و ده‌ها دلیل طبیعی و غیرطبیعی دیگر. با دیدن تمام این‌ها و با علم به اینکه بعد از مرگ دستمان از دنیا کوتاه است، دلِ خوش داشتن به زندگی‌ای که مرگ هر لحظه در کمین آن است، هوسی است که به ما اجازه قضاوت، سرکوب، پرونده‌سازی و ... می‌دهد.

عجیب غافلیم و درس نمی‌گیریم از این رسم زندگی. نه کسی مقام را به گور برده و نه قدرت، نه هوس را و نه ثروت. آنچه برای آدمی می‌ماند انسان بودن است و مسئولیت پذیری، متعهد بودن است و نهراسیدن از گفتن حقیقت، و در نهایت تسلیم محض پروردگار یکتا بودن.

 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر