کد خبر: 94170
A

او اولین زن مبارزی بود که در رژیم ستمشاهی به زندان ابد محکوم شد و پس از انقلاب هم از معدود زنانی بود که در عرصه جامعه مدنی و فعالیت‌های خیریه، فرهنگی و اجتماعی حضوری فعال و برجسته داشت.

به گزارش دیده بان ایران؛ اولین سالگرد یکی از «رجل» بزرگ ایران را گرامی می‌داریم و بر روح پرفتوح او درود می‌فرستیم. اعظم علایی طالقانی برای همه یاران درد آشنایش نماد قدرتی است نامتناهی که سرچشمه آن ایمان و توکلی غیرقابل توصیف بود.
 او که هر عامل محدود کننده را به هیچ می‌گرفت و در میانه سختی‌ها فعالیت‌هایش دوچندان و تلاشش برای ممکن ساختن ناممکن‌ها بیشتر می‌شد، به واقع حجت را بر سست‌گامان و بازماندگان از مسیر اصلاح و عمل صالح تمام کرد. او اولین زن مبارزی بود که در رژیم ستمشاهی به زندان ابد محکوم شد و پس از انقلاب هم از معدود زنانی بود که در عرصه جامعه مدنی و فعالیت‌های خیریه، فرهنگی و اجتماعی حضوری فعال و برجسته داشت. در این فرآیند ارزشمند مبارزه و مقاومت بود که به دوره اول مجلس شورای اسلامی راه یافت و به انتشار نشریه «پیام هاجر» و پس از توقیف به نشریه «پیام ابراهیم» همت گماشت، حزب «جامعه زنان انقلاب اسلامی» را تاسیس و به‌رغم بیماری‌های طاقت‌فرسا، در خط مقدم دفاع از حقوق جامعه بانوان تلاش و فعالیت کرد.
 از جمله آن فعالیت‌ها، نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری در دوره‌های مختلف در مخالفت با تفسیر به رای شورای نگهبان از واژه «رجال» و مفهوم رجل سیاسی در قانون اساسی جمهوری اسلامی و محروم کردن زنان از تصدی مسوولیت ریاست‌جمهوری بود. او با خدای خود عهد کرده بود تا زنده است تکلیف رجال سیاسی را روشن کند، هرچند اجل او را مجال نداد اما آیندگان، تاریخ این روزگار را با نام زنی خواهند شناخت که تا روح در بدن داشت از پای ننشست تا حقیقت آنچه بدان یقین و باور قلبی داشته را به کرسی بنشاند. او هم، راه پدر را زنده نگه داشت و هم تصویری از زن مسلمان که پدر تبیین‌گر آن بود را به جامعه امروز ایران ارایه کرد.
یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

منبع: اعتماد

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر