کد خبر: 14160
A

سیاره مریخ نیز درست مانند سیاره زمین دارای آتشفشان‌های فراوانی است و در واقع بزرگترین آتشفشان سامانه خورشیدی، کوه آتشفشان المپیوس در آن واقع شده‌است.

محققان به تازگی دریافته‌اند آتشفشان‌های مریخی علاوه براینکه ابعاد بسیار بزرگی دارند، بلکه از نظر زمان فوران نیز با آتشفشان‌های زمینی متفاوتند.

در سال 2012 شهاب‌سنگی متفاوت و عجیب در الجزایر کشف شد که ابعاد آن از کف دست بزرگتر نبود و 200 گرم وزن داشت. دانشمندان آن را NWA7635 نامیدند و اگرچه این تکه سنگ بسیار کوچک بود، اما اسرار جالبی را درباره مریخ آشکار کرد.

بررسی این سنگ نشان داد قدمت آن به 2.4 میلیارد سال پیش بازمی‌گردد و این موجب شگفتی دانشمندان بود زیرا از هر 100 شهاب‌سنگی که از مریخ شناسایی می‌شود،‌ 10 شهاب‌سنگ به گروه NWA7635 تعلق دارند و دانشمندان تا به امروز براین باور بودند این سنگ‌ها به 500 میلیون سال پیش تعلق دارند.

به گفته اخترشناسان دانشگاه پوردو،‌ تابه‌حال چنین نمونه‌ای روی زمین مشاهده نشده‌است. گروهی 11تایی از شهاب‌سنگی مریخی از جمله NWA7635 همگی درحدود 1.1 میلیون سال در معرض تشعشعات کیهانی قرار داشته‌اند، اما شکاف سنی میان این یک شهاب‌سنگ و 10تای دیگر به این معنی است که در دوره‌ای تاریخی یک آتشفشان مریخی برای دو میلیارد سال پیاپی فوران کرده‌است و این شهاب‌سنگ نیز تکه‌ای از گدازه‌های همان آتشفشان است.

این به آن معنی است که برای دو میلیارد سال،‌توده‌ای ثابت از گدازه‌ها در یک نقطه از مریخ روی هم تلنبار شده‌اند که چنین چیزی روی زمین وجود ندارد.

دانشمندان هنوز از منشا دقیق این شهاب‌سنگ، و اینکه آیا از آتشفشان المپیوس به زمین آمده یا نه اطلاعی ندارند، اما به نظر المپیوس کاندید خوبی است زیرا ارتفاعی برابر 17 کیلومتر دارد و وسعت آن به اندازه کشور آلمان است.

دلیل ابعاد بزرگ آتشفشان‌ها در مریخ،‌ عدم وجود صفحات تکتونیکی مشابه آنچه در زمین دیده می‌شود است. به گفته ناسا، مریخ در گذشته شباهت بیشتری به زمین داشته‌است، و حتی صفحات تکتونیکی در آن از کنار یکدیگر عبور کرده و دره‌ها و آتشفشان‌ها را ایجاد کرده‌اند. اما در دوره‌ای از تاریخ،‌مریخ سرد می‌شود و تمامی سنگ‌های مذاب زیر پوسته جامد می‌شوند و فعالیت صفحات تکتونیکی متوقف می‌شود.

 

منبع: همشهری آنلاین

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر