محمدامین حیات مقدم نوشت: قانون مدنی ایران برای اعتبار و نفوذ معاملات، ضوابط مشخصی را پیشبینی کرده است. ماده ۱۹۰ یکی از بنیادیترین مواد این قانون به شمار میرود که چهار رکن اصلی را برای درستی هر معامله بیان میکند. این شرایط بهگونهای طراحی شدهاند که هم اراده واقعی اشخاص حفظ شود و هم نظم حقوقی جامعه دچار اختلال نگردد. بررسی دقیق این ارکان، نقش مهمی در فهم صحیح قراردادها و حل اختلافات ناشی از آنها دارد.