دولت سیزدهم در آستانه دوسالگی خود برخلاف شعارهای معیشتی و حمایت از سفره مردم، اینک چنان مردم را دچار سردرگمی و گرفتار گرانی کرده است که دیگر توان اداره یک زندگی حداقلی برای قشر حداکثری جامعه به قدری دشوار و ناممکن شده که برای گذران زندگی و به تعبیری برای زندهمانی به خرید نان نسیه و حتی نصفه روی آوردهاند؛ مردمی که یکییکی کالاهای اساسی از سفرهشان کم میشود و دیگر حتی رویای خرید قوت غالب یعنی نان را با حقوقهای حداقلی ندارند چه برسد به خوردن یک وعده گوشت یا حتی رویای خانهدار شدن!