زن مبتلا به آلزایمر پیشرفته پس از مصرف سیلوسایبین دوباره شروع به صحبت کرد
زنی مبتلا به آلزایمر پیشرفته حدود ۱۹ ساعت پس از مصرف سیلوسایبین توانست برای مدتی دوباره صحبت و خاطرات خود را بیان کند.
به گزارش دیدبان ایران، گزارش علمی جدیدی نشان میدهد زنی که در مراحل پیشرفته بیماری آلزایمر قرار داشت، حدود ۱۹ ساعت پس از مصرف قارچهای حاوی سیلوسایبین توانست برای مدتی دوباره صحبت کند، خاطره بگوید و با اطرافیان ارتباط بگیرد. پژوهشگران تأکید میکنند این اتفاق به معنای درمان آلزایمر نیست، اما میتواند سرنخهایی تازه درباره عملکرد مغز در مراحل شدید بیماری ارائه دهد. گزارش تنها براساس بررسی یک بیمار نوشته شده است؛ بنابراین نمیتوان نتایج آن را به همه بیماران تعمیم داد.
آیافال ساینس، در مطالعه، یک زن ژاپنی-آمریکایی در دهه ۸۰ زندگی بررسی شده است که حدود ۱۰ سال پیش به آلزایمر مبتلا شده بود. در سالهای اخیر بیماری، وضعیت او به مرحلهای رسیده بود که فقط میتوانست چند کلمه کوتاه و تکهجایی بیان کند و در بیشتر فعالیتهای روزمره به دیگران وابسته بود.
پیش از مداخله، وضعیت زن شامل مشکلات شدید حافظه و تفکر، ناتوانی در کنترل ادرار، دشواری در بلع، کاهش توان حرکتی، و کاهش شدید توانایی ارتباط با دیگران گزارش شده بود.
یش از مداخله، بیمار تنها توانایی گفتار تککلمهای و محدودیت شدید حرکتی داشت
در مرحله اول، به بیمار مقدار زیادی (۵ گرم) از نوعی قارچ بسیار قوی حاوی سیلوسایبین داده شد. در ساعات اولیه پس از مصرف، او علائمی مانند تعریق شدید و حالت خوابآلودگی طولانی نشان داد؛ واکنشهایی که در دوزهای بالای این ماده طبیعی است.
نکته غیرمنتظره حدود ۱۹ ساعت بعد رخ داد. بیمار بهطور ناگهانی شروع به صحبت کرد و برای چند ساعت درباره خاطرات شخصی خود حرف زد؛ چیزی که در سالهای اخیر تقریباً دیده نشده بود. در هفتهها و ماه بعد، تغییراتی از جمله بهتر شدن نسبی کنترل ادرار، افزایش توان حرکت، بیشتر شدن واکنشهای احساسی و بهتر شدن ارتباط کلامی نیز گزارش شد.
در جلسه دوم، مقدار کمتری از همان ماده (۳ گرم) به او داده شد. در این مرحله، پزشکان گزارش کردند که او واضحتر قادر به صحبت بود، حالتهای چهره دیگران را بهتر تقلید و گاهی شوخی میکرد و احساساتش را بهتر نشان میداد. او همچنین تصویری ذهنی از موجسواری همراه پسرش در جزیرهای آرام توصیف کرد و گفت: «آمدن به اینجا خوشایند است.»
پژوهشگران تأکید میکنند که این تغییرات نباید بهعنوان درمان یا بهبود قطعی بیماری در نظر گرفته شود. یافته فقط مربوط به یک بیمار است و گروه مقایسهای هم وجود نداشته، بنابراین نمیتوان با قطعیت گفت که این تغییرات مستقیماً ناشی از مصرف سیلوسایبین بوده است.
پس از مصرف، برای چند ساعت توانایی گفتار و یادآوری خاطرات بهطور موقت بازگشت
با وجود محدودیتها، این گزارش برای دانشمندان جالبتوجه است، زیرا نشان میدهد حتی در مراحل پیشرفته آلزایمر ممکن است بخشهایی از تواناییهای مغز هنوز باقی مانده باشند و در شرایط خاص دوباره فعال شوند.
سیلوسایبین روی گیرندههای خاصی در مغز اثر میگذارد و میتواند بر نحوه ارتباط سلولهای مغزی، احساسات و انعطافپذیری ذهنی تأثیر بگذارد. بااینحال، نقش دقیق آن در بیماری آلزایمر هنوز مشخص نیست و نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.
پژوهش در ژورنال Frontiers in Neuroscience منتشر شده است.