پناهگاهی در قلب آتش/ رازی که ۳۰ سال پنهان بود

ساختار تازه کشف شده در دامنه غربی «نایکس مونس» قرار دارد که آتشفشان سپری با پهنای حدود ۳۶۲ کیلومتر است. در تصاویر راداری، ویژگی کلیدی این منطقه شبیه به یک گودال تاریک است که توسط زنجیره‌ای از فروریزش‌های مشابه احاطه شده است. پژوهشگران این فرورفتگی شاخص را «گودال A» نامیده‌اند.

در بیشتر گودال‌ها، سیگنال راداری تصویر ساده‌ای از یک حفره شیب‌دار را نشان می‌دهد، اما «گودال A» رفتار متفاوتی دارد. بازتاب راداری آن شامل یک رگه روشن و نامتقارن است که تا فراتر از لبه گودال امتداد می‌یابد. طبق گفته تیم پژوهش، این الگو دقیقاً با زمانی مطابقت دارد که امواج راداری وارد یک «نورگیر» می‌شوند، در طول یک تونل زیرزمینی حرکت می‌کنند و سپس به سمت حسگرهای فضاپیما بازمی‌گردند. به عبارت دیگر، گودال A احتمالاً یک دریچه سقفی فروریخته از یک تونل گدازه‌ای است که زمانی سنگ‌های مذاب را در زیر سطح جابه‌جا می‌کرده است.

از آنجا که زهره در میان ابرهای ضخیم محصور شده است، دوربین‌های معمولی نمی‌توانند سطح آن را مشاهده کنند. مأموریت ماژلان در اوایل دهه ۱۹۹۰ از «رادار دهانه ترکیبی» برای ساختن یک نقشه جهانی استفاده کرد و اکنون آن داده‌های قدیمی دوباره به کار آمده‌اند. تیم ایتالیایی با استفاده از تکنیک‌هایی که پیش‌تر روی تونل‌های گدازه‌ای ماه و زمین آزمایش شده بود، با تصویر راداری مانند یک عکس رادیولوژی از منطقه برخورد کردند. آن‌ها با اندازه‌گیری طول روشنایی راداری در داخل گودال A و اندازه سایه آن، توانستند شکل این فضای خالی پنهان را تخمین بزنند.

ادامه این خبر را در «کشف پناهگاهی در قلب آتش/ رازی که ۳۰ سال پنهان بود»، بخوانید.