ابراهیم پیرایش، فعال کارگری خوزستان:برق حداقل دو ساعت در روز قطع می شوند/ برخی شرکت‌ها حقوق را با سه، چهار ماه تاخیر پرداخت می‌کنند/ ایست‌های قلبی کارگران براثر شرایط سخت و گرما در آمار گنجانده نمی‌شود/ حدود ۲۰۰ کارگر از یک شرکت در جنوب کشور تعدیل شدند

دیده‌بان ایران؛ پریسا هاشمی: جنوب ایران این روزها نفس نمی‌کشد؛ از یک سو صدای انفجار و سایه جنگ بر آسمان شهرهایش سنگینی می‌کند و از سوی دیگر، خورشید بی‌رحمانه و داغ بر سرش می‌تابد و دمای هوا را به ۴۰ تا ۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رساند. مردمانی که سال‌ها به خونگرمی و مهمان‌نوازی شناخته شده‌اند، امروز ناچارند بار همزمان با جنگ بار گرمای طاقت‌فرسا را هم تحمل کنند. سهم کارگران اما در این روزهای سخت‌تر است. مردان و زنانی که زیر تیغ آفتاب و گرمای خرمان پزان، در اوج بحران مجبورند با وجود تمام بی‌مهری‌ها و بی‌توجهی‌ها، حتی لا به لای شعارها و وعده‌های همیشه بر زمین مانده کار کنند. آنها علاوه بر جنگ و گرما با تعدیل و بیکاری هم روبرو هستند.

تابستان برای کارگران جنوب فقط یک فصل نیست؛ دشواری جهان است که روی سرشان خراب می‌شود. آن‌ها ساعت‌ها زیر آفتاب کار می‌کنند، در حالی که گرمای وحشتناک بدن آنها را به مرز فرسودگی می‌رساند. تابستان امسال اما مشقت و عذاب دیگری را به رنج کارگران افزوده است؛ «جنگ، انفجار و بیم بیکاری». این نخستین بار نیست که گرمای مرگبار، جان کارگران را قربانی می‌کند. تابستان سال گذشته، چند تن از کارگران بر اثر گرمازدگی و شرایط طاقت‌فرسای جان خود را از دست دادند. مرگ‌هایی که نه یک حادثه‌، بلکه ثمره سال‌ها بی‌توجهی به ایمنی و سلامت نیروی کار است. کارگران در حالی بلاکش گرمای سوزان تابستان جنوب هستند که چیزی به عنوان «سختی کار» شامل حالشان نمی‌شود و حمایتی هم وجود ندارد. در حقیقت چیزی جز شعار و وعده‌های همیشکی سر سفره کارگران جنوبی وجود ندارد. انگار کارگران برای مسئولان به آماری تبدیل شده‌اند که هر چندگاه یکبار از آن یاد کنند. اما فرسودگی و مرگ خاموش این انسان‌ها نباید فراموش شود. انسان‌هایی که به عنوان کارگر در شرایط طاقت‌فرسای کار جان می‌بازد، فقط عدد نیستند؛ آنها پدر یا مادرند، خواهر یا برادرند و عزیزی که یک خانواده‌ چشم‌انتظار بازگشت آنهاست. این حق کارگران جنوب نیست که نان‌آوری باشند با سهمیه و کوله‌باری از جنگ و گرما، فرسودگی و گاه مرگی خاموش.

دیده‌بان ایران درباره شرایط کارگران جنوب کشور در قطعی برق، گرمای بالای 40 درجه و شرایط جنگی با ابراهیم پیرایش، فعال کارگری بندر امام خمینی به گفت‌وگو پرداخته است:

اینجا جنوب کشور است و شما مشروح گفت‌وگوی ابراهیم پیرایش، فعال کارگری خوزستان با دیده‌بان ایران را در زیر می‌خوانید:

نادیده‌گرفتن مصوبات شورای تامین مبنی بر تعدیل نیرو

 براهیم پیرایش، فعال کارگری خوزستان درباره شرایط کنونی کارگران در جنوب کشور به دیده بان ایران گفت: «بعضی از شرکت‌های بندر امام (ره) و ماهشهر که مورد تهاجم قرار گرفته‌اند، با توجه به مصوبه اخیر شورای تأمین، شورای کارگری و همچنین جلسه‌ای که به دستور مدیرعامل سازمان مناطق ویژه بندر پتروشیمی برگزار شده، با ۳۰ درصد ظرفیت فعالیت می‌کنند. البته یکی از دلایل این تصمیم هم گرمای شدید هوا نیز بوده است. 30درصد فعالیت یعنی اگر شرکتی ۳۰۰ نیرو داشته باشد، هر روز فقط حدود ۱۰۰ نفر سر کار حاضر می‌شوند و نیروها به صورت گردشی در شیفت‌ها فعالیت می‌کنند و حذف اضافه‌کاری‌ها میزان دریافتی‌ کارگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.»

این فعال کارگری افزود: «متأسفانه برخی شرکت‌ها با سوءاستفاده از این وضعیت اضطراری قانون‌گریزی می‌کنند و با هماهنگی برخی مسئولان یا دست‌کم با چشم‌پوشی و مسامحه آن‌ها، تعدیل نیرو کرده‌اند. با وجود مصوبات شورای تأمین مبنی بر اینکه شرکت‌ها نباید تعدیل نیرو انجام دهند، متأسفانه همچنان تعدیل صورت می‌گیرد و فراقانونی عمل می‌کنند، اما هیچ کس جلودار این شرکت‌ها نیست.»

تبعیض‌ها شرایط کارگران را بغرنج‌تر می‌کند و به مردم فشار می‌آورد

پیرایش، در پاسخ به این سوال که تعداد این شرکت‌ها زیاد است؟ گفت: «تعداد آنها نسبت به کل شرکت‌ها زیاد نیست؛ معمولاً دو یا سه شرکت هستند، اما شرکت‌های کوچکی هم نیستند. اما تعداد کارگرانی که تعدیل می‌شوند زیاد است. به عنوان مثال چند وقت پیش حدود 200 از یک شرکت تعدیل شدند. متأسفانه جنگ همین است؛ ما هم با جنگ روبه‌رو هستیم، هم با تحریم. این شرایط، زایده موقعیت جنگی و طبیعی است. اما مسئله اینجاست که برخی شرکت‌ها از این شرایط سوءاستفاده می‌کنند و فشار بیشتری بر کارگران وارد می‌کنند. اگر کارگر روزمزد باشند خانواده با او مقابله نمی‌کند، چون احتمال دارد کارگران روزمزد به دلیل گرما، بارندگی یا هر عامل دیگری کاری پیدا نکند، خانواده او که نمی‌تواند این شرایط را درک کند. اما این کارگران، از شرکت‌ها تعدیل شدند و خانواده آنها حتما با مشکل روبرو می‌شوند. ما قبول داریم که شرایط جنگی و تحریم وجود دارد و باید سختی‌ها را تحمل کنیم. اما اگر فشاری و تحریمی وجود دارد، باید برای همه یکسان باشد. این تبعیض‌ها شرایط را بغرنج‌تر می‌کند و فشار بیشتری به مردم وارد می‌آورد.»

حداقل حقوق را به کارگران جنوبی می‌پردازند

او با اشاره به اینکه معیشت ما نیز به خطر افتاده است، تاکید کرد: «برخی شرکت‌ها حداقل حقوق را پرداخت می‌کنند و در بعضی شرکت‌های دیگر حتی همان حداقل حقوق نیز با سه یا چهار ماه تأخیر پرداخت می‌شود. این مسائل فشار زیادی بر کارگران و زندگی آنها وارد می‌کند. اگر همان مصوبات و وعده‌هایی که مطرح می‌شود به‌درستی اجرا شود، فشار زیادی به کارگران وارد نمی‌شود.»

این فعال کارگری خوزستان درباره فعالیت کارگران گرمای طاقت‌فرسای جنوب، گفت: «همان‌طور که می‌دانید، بندر امام و ماهشهر مناطق بد آب و هوایی هستند که هم رطوبت بسیار بالایی دارند و هم گرمای شدید. بعضا گرد و غبار نیز وجود دارد و بوی ناشی از فعالیت شرکت‌های آلاینده هم به این شرایط اضافه می‌شود. تمام این عوامل که روی هم جمع می‌شوند، شرایط زندگی و کار را برای کارگران بسیار دشوار کرده است. بسیاری از کارگران فاصله محل سکونت تا محل کارشان بیش از سه، چهار یا پنج کیلومتر نیست، اما همین شرایط نیز مشکلات فراوانی برای آن‌ها ایجاد می‌کند.»

کارگران بی‌بهره از تعطیلی شرکت‌ها

او افزود: «وقتی چنین شرایطی ایجاد می‌شود دولت و ستاد بحران تلاش می‌کند تا به نحوی از شدت این سختی‌ها بکاهند و تعطیلی شرکت‌ها را اعلام می‌کنند. اما عمدتا کارکنان اداری و کارمندانی تعطیل می‌شوند که زیر کولر و در محیط‌های سرپوشیده کار می‌کنند. در مقابل، کارگرانی که مشاغل عملیاتی و یدی دارند و در فضای باز فعالیت می‌کنند، همچنان باید به کار خود ادامه دهند و در معرض شدیدترین شرایط آب‌وهوایی قرار می‌گیرند. در پایان ماه هم روزهایی که تعطیل رسمی اعلام شده، برای این کارگران به عنوان روز کاری عادی محاسبه می‌شود و مزایای مربوط به تعطیلی به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد. این مسئله ظلم اشکار و تبعیض است در حق کارگران.»

پیرایش درباره تاثیر گرما در سلامتی کارگران، تاکید کرد: «سال گذشته چند مورد ایست قلبی در میان کارگران داشتیم. البته ممکن است چنین اتفاقاتی در شرایط عادی نیز رخ دهد، اما عارضه‌هایی که در اثر گرمای شدید و آلودگی هوا برای کارگران ایجاد می‌شود به مرور زمان است نه لحظه‌ای. ممکن است یک هفته، دو هفته یا حتی ده روز بعد دچار مشکل شوند. اما این موارد معمولاً در آمار رسمی به عنوان تلفات ناشی از شرایط نامساعد آب‌وهوا ثبت نمی‌شوند. اگر آمارها به‌صورت دقیق بررسی شوند، چنین مواردی وجود دارد.»

قطع برق بهره‌وری شرکت‌های وابسته به برق را کاهش می‌دهد

این فعال کارگری با اشاره به قطع برق در جنوب، گفت: «برق در سطح شهر، محله‌به‌محله و بر اساس برنامه‌ای اعلام شده از طریق اپلیکیشن‌های مربوطه قطع می‌شود. به‌طور معمول، هر روز حداقل دو ساعت قطعی برق داریم. قطعی برق ضمن اینکه بهره‌وری شرکت‌هایی را که به برق وابسته هستند کاهش می‌دهد، برای خود کارگران نیز مشکلات فراوانی ایجاد می‌کند. کارگری که تا ساعت دو بعدازظهر مشغول کار بوده و سپس برای استراحت به منزل بازمی‌گردد، با خانه‌ای بدون برق مواجه می‌شود. این مسئله فشار زیادی به او وارد می‌کند. کارگری که در شرایط سخت آب‌وهوایی کار می‌کند، فشار زیادی به او می‌آید، آنهم با رطوبت و گرمای شدید در منطقه بندر امام و ماهشهر. با وجود این گرما و رطوبت تحمل قطع کوتاه مدت برق هم بسیار دشوار است. اگر همین وضعیت در شهرهایی مانند یاسوج، شهرکرد یا تبریز رخ دهد، فشار آن به اندازه مناطق جنوبی نیست، اما در بندر امام، تنها نیم ساعت قطع برق کافی است تا تمام ساختمان به شدت گرم شود. این را هم باید در نظر گرفت که برخی از محل‌های اسکان کارگران کانکسی و ساخته شده از سازه‌های فلزی است که گرما را بیشتر در خود نگه می‌دارند و شرایط را سخت‌تر می‌کنند.»

کوتاهی‌های دستگاه‌های مجری به دلیل اعمال سلیقه است

پیرایش با اشاره به اینکه شرایطی اضطراری است و کاستی‌ها و مشکلات فراوانی وجود دارد، تاکید کرد: «ما همواره تأکید کرده‌ایم که باید با همدلی از این مقطع دشوار عبور کنیم و این شرایط را تا حد امکان تحمل کنیم. دیدگاه من این است که باید وظیفه خودم را انجام دهم اگر کسی هم وظیفه خود را درست انجام نداد اشکال ندارد. اما در موضوعات کلان نمی‌شود که یک نفر دین خود را ادا نکند، چون هیچ کاری رونق نمی‌گیرد. دستگاه‌های مجری و دولتی کوتاهی‌های بسیار زیادی دارند که به دلیل اعمال سلیقه است. انتظار ما این است که وضعیت بهتر شود، اما شاهدیم که شرایط روز به روز بدتر می‌شود که بهتر نمی‌شود.»

منبع: سایت دیده بان ایران