نایب رئیس دوم کمیسیون بهداشت: بیماران در بیمارستان‌های دولتی برای جراحی با وقت‌های ۴ تا ۶ ماهه مواجه هستند/یک جراحی ساده در بیمارستان خصوصی نزدیک به یک میلیارد تومان شده

دیده‌بان ایران؛ پریسا هاشمی: فرصتی که نمایندگان مجلس به وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی داده‌اند را «مرگ» به بیماران نمی‌دهد و آنها را به کام خود می‌کشاند. به نظر می‌رسید با شروع به کار مسعود پزشکیان به عنوان رئیس جمهور و محمدرضا ظفرقندی در کسوت وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی سلامت در اولویت قرار گیرد، اما نه سلامت در اولویت قرار گرفت و نه شرایط درمانی بهبود یافت. شرایط بد مادر درمان به بحران کشیده شده است. بیماران و خانواده‌های‌شان به ویژه بیماران خاص از دسترسی آسان به دارو محرومند و برای یافتن داروها باید شهر را زیر پا بگذارند، شاید بتوانند داروی خود را با مبلغی سرسام‌آور پیدا کنند. گزارش‌ها حاکی از آن است که بیماران از ادامه درمان عاجز هستند و منتظر مرگ می‌مانند. با این وجود مجلس به موضوعات مختلف می‌پردازد و چند بار به ظفرقندی مهلت و فرصتی داده تا شرایط دارویی کشور را سامان دهد، اما دریغ از ثبات حداقلی، بازار دارو و شرایط درمان همچنان بحرانی است. شرایط به حدی بحرانی است که حتی برخی از بیمارستانهای دولتی ملحفه یکبار مصرف برای روی تشک ندارند و بیماران با همراهان آنها را مجبور می‌کنند که آن را تهیه کنند.

دیده‌بان ایران درباره کمبود و گرانی دارو  بازار و برخوزد مجلس با وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، گرانی و  گرانی درمان با روح‌اله لک علی‌آبادی، نماینده دورود و ازنا و نائب رئیس دوم کمیسیون بهداشت مجلس دوازدهم به گفت‌وگو پرداخته است

 مشروح گفت‌وگوی  لک علی‌آبادی، عضو کمیسیون بهداشت مجلس دوازدهم با سایت دیده بان ایران را در زیر می‌خوانید:

بیماران در بیمارستان‌های دولتی برای جراحی با وقت‌های ۴ تا ۶ ماهه مواجه هستند

لک علی آبادی نائب رئیس دوم کمیسیون بهداشت مجلس دوازدهم  درباره افزایش قیمت و کمبود دارو به دیده بان ایران گفت: «قیمت دارو، متأسفانه، بسیار بالاست و در برخی از اقلام دارویی هم با کمبود مواجه هستیم. یکی از معضلاتی که وجود دارد، این است که اگر هر کالایی با کمبود مواجه شود، می‌توان به مردم گفت که صبر کنند، به جز دارو. وقتی قیمت خودرو بالا می‌رود امکان می‌توان به مردم گفت که خودرو نخرند؛ اما در مورد دارو، موضوع با جان مردم سروکار دارد و نمی‌توان گفت که دارو نخرید یا مدتی استفاده نکنید. متأسفانه، در مورد برخی از بیماری‌های خاص، بسیاری از مردم واقعاً از پس هزینه‌های درمان و قیمت دارو برنمی‌آیند.»

لک علی‌آبادی با اشاره به موضوع رایج شدن در این شرایط، افزود: «امروز، یکی از مسائل، هزینه‌های درمان و قیمت داروهاست. نکته دیگر این است که متأسفانه، موضوعی در حال رواج است و افراد زیادی در این زمینه به ما مراجعه می‌کنند. برای مثال، فردی نیاز به انجام یک جراحی دارد، اما در بیمارستان دولتی برای چهار، پنج یا شش ماه دیگر به او نوبت می‌دهند. درحالی‌که در مورد برخی از جراحی‌ها، اگر زمان بگذرد، ممکن است بیمار جان خود را از دست بدهد. بنابراین، این مشکل باید به‌صورت جدی و فوری حل شود.»

نائب رئیس دوم کمیسیون بهداشت مجلس گفت: «در چنین شرایطی، بیمار مجبور می‌شود به بیمارستان‌های خصوصی مراجعه کند و در یک بیمارستان خصوصی، برای انجام یک جراحی ساده ناگهان با مبلغی نزدیک به یک میلیارد تومان مواجه می‌شود. این موضوع بسیار وحشتناک است و باعث شده که حوزه درمان امروز با چالش‌هایی مواجه شود.»

فرصت چند روزه مجلس به وزیر بهداشت پیش از شروع تحقیق و تفحص از سازمان غذا و دارو

او با بیان اینکه در کمیسیون بهداشت و درمان، موضوع تحقیق و تفحص از سازمان غذا و دارو مطرح شد، تاکید کرد: «وزیر بهداشت و رئیس سازمان غذا و دارو در کمیسیون حضور یافتند و توضیحاتی ارائه کردند. نمایندگانی که موضوع تحقیق و تفحص را مطرح کردند، چند روز فرصت دادند تا پاسخ‌های قانع‌کننده‌ای ارائه شود؛ در غیر این صورت، فرایند تحقیق و تفحص کلید می‌خورد.»

نائب رئیس دوم کمیسیون بهداشت با اشاره به سؤالات مطرح شده از ظفرقندی، گفت: «فکر می‌کنم نمایندگان بیش از ۱۵۰ سؤال را در مجلس ثبت کرده‌اند که وزیر باید به آن‌ها پاسخ دهد. تقریباً می‌توان گفت که محور بسیاری از سؤال‌های نمایندگان، همین موضوع دارو و درمان است. این سوالات حاکی از آن است که نمایندگان در بخش نظارتی، نسبت به این موضوع بسیار حساس هستند و تلاش می‌کنند نظارت بیشتری بر شرکت‌های دارویی و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی داشته باشند.»

اجازه واردات دارو را نمی‌دهند و آن را تحریم کرده‌اند

 لک علی‌آبادی افزود: «درست است می‌گوییم نباید جنگ را بهانه کرد و مسائل را به آن نسبت داد، اما واقعیت این است که جنگ هم بخشی از این ماجراست، ما پیش از جنگ هم با مشکلاتی در حوزه درمان و دارو مواجه بودیم، اما نه به این شدت. در حال حاضر مواد اولیه‌ای مورد نیاز کارخانه‌های داروسازی‌مان را نمی‌توانیم وارد کنیم؛ یعنی اجازه ورود آن را نمی‌دهند. پرواز نداریم، کشتی‌ها نمی‌توانند بیایند و تحریم کرده‌اند. در واقع فضایی که آمریکای جنایتکار آغاز کرده، حاکی از آن است که علی‌رغم شعارها، آنها با مردم ایران دشمنبدتا ندارند و اجازه نمی‌دهند دارو که مستقیماً با جان مردم سروکار دارد، وارد کشور شود.»

او با اشاره به اینکه می‌دانیم تحریم‌ها و جنگ تأثیر گذارد است، بیا کرد: «با این حال، باید مدیریت جدی انجام شود. باید مشخص شود که چرا برخی داروها گاهی در داروخانه‌ها پیدا نمی‌شود، اما در بازار سیاه یا مثلاً ناصرخسرو پیدا می‌کنیم. این‌ها سؤال‌هایی هستند که واقعاً ذهن هر کسی به ویژه نمایندگان را درگیر کرده است.»

تورم، وضعیت بازار و دلارپاشی‌های زیر ذره بین مجلس

نائب رئیس دوم کمیسیون بهداشت در پاسخ به این سوال که چرا موضوعاتی  مانند پوشش اختیاری برای نمایندگان از اهمیت بیشتری برخوردار است تا موضوع درمان و دارو که با جان مردم سر و کار دارد؟ علت دادن فرصت‌ها به وزیر چیست؟ گفت: «در اولویت‌بندی استیضاح هایی که باید انجام شود، استیضاح وزیر اقتصاد در اولویت است که خودم هم آن را امضا کرده‌ام. با استیضاح وزیر امور خارجه موافق نیستیم، چون وزیر امور خارجه تمام تلاش خود را انجام می‌دهد. آنچه ما انتظار داریم، این است که دیپلماسی و سیاست خارجی همسو با میدان باشد که همین‌طور است. بر اساس بررسی‌ها و کنکاشی که انجام داده‌ام، وزیر امور خارجه کار خود را به‌درستی انجام می‌دهد. اما از نظر اقتصادی، موضوع فقط دارو نیست؛ بحث کلی تورم، وضعیت بازار و دلارپاشی‌هایی که در حال انجام است و همین مسائل و مشکلاتی که وجود دارد هم مطرح است. به هر حال، مردم واقعاً از نظر اقتصادی آسیب می‌بینند و تورم هم واقعاً مشکل‌ساز شده است. این مسائل باعث می‌شود که نگاه ما سیاسی نباشد. نگاه ما امروز باید واقعاً اقتصادی باشد و کل اقتصاد و سبد معیشت مردم را در نظر بگیریم. درمان هم یکی از همین مسائل است. به نظر من، وزیر اقتصاد و مجموعه اقتصادی کشور باید اصلاح شوند به همین دلیل استیضاح، وزیر اقتصاد در اولویت قرار دارد.»

لک علی‌آبادی در پاسخ به این سوال که مافیای دارو چقدر در شرایط کنونی بازار دارو و درمان تأثیرگذار است؟ تاکید کرد: «اگر نخواهم از کلمه مافیا استفاده کنم، می‌گوییم اصلاً فرض را بر این بگذاریم که مافیایی وجود ندارد. پس بازار ناصرخسرو و بازار سیاه چه می‌شود؟ چطور ممکن است برخی داروها در بعضی مکان‌ها وجود داشته باشند؟ این افراد چه کسانی و چه مجموعه‌هایی هستند که این اتفاقات را رقم می‌زنند؟ همین افراد یا مجموعه‌هایی که باعث می‌شوند دارویی را در داروخانه نداشته باشیم، اما همان دارو در بازار سیاه موجود باشد. این تعریف، همان تعریف مافیاست. مافیا که شاخ و دم ندارد! ما بعضی وقت‌ها فکر می‌کنیم کسی که مافیاست، باید شاخ داشته باشد؛ درحالی‌که این‌طور نیست. به هر حال، این موضوع مربوط به امروز و دیروز نیست و بازار سیاه هم مربوط به یک یا دو سال گذشته نیست؛ این وضعیت از گذشته وجود داشته، اما بالاخره باید یک بار برای همیشه بساط این افراد جمع شود.»

منبع: سایت دیده بان ایران