شریعتی را میتوان از مدیرانی دانست که نامشان با سیاستهای آموزش عالی دولت احمدینژاد گره خورده است؛ مدیری که هشت سال ریاست بر دانشگاه علامه طباطبایی، هم برایش کارنامهای از توسعه ساختاری و آموزشی به همراه داشت و هم مجموعهای از مناقشههای سیاسی و دانشگاهی که حتی پس از پایان مسئولیتش نیز ادامه پیدا کرد.