«تقریبا هر هفته از شهریار میام جلوی اوین، تا ببینم بالاخره اجازه ملاقات به ما میدن یا نه... مسئله فقط مسافتی که من تو این گرما طی میکنم، نیست. اغلب خانوادهها همین وضع رو دارن. مثلا خانوادههای سه فعال صنفی کردستانی که آنها هم در اوین تحت بازداشت هستند؛ در طول این مدت چندین بار ۷۰۰ کیلومتر راه رو از مریوان میان تهران تا ببینن بهشون اجازه ملاقات داده میشه؟! اما دریغ از یک جواب قانعکننده... الان یک ماه هست که نه اجازه تماس داریم و نه ملاقات.»