در ساختار عملیاتی موسسات مالی با مقیاس بزرگ، مدیریت دادههای پراکنده و نظارت بر تراز نقدینگی شعب، نیازمند ابزارهای کنترلی متمرکز است. نیازهایی همچون پایش لحظهای منابع و مصارف، رصد معوقات بانکی و ارزیابی عملکرد مدیران در یک قرضالحسنه چند شعبه ای، فراتر از توان سیستمهای گزارشدهی سنتی است. برای پاسخگویی به این نیازهای استراتژیک و حفظ پایداری مالی، استفاده از زیرساختهای نوین مانند داشبوردسازها به عنوان یک راهکار قطعی برای یکپارچهسازی اطلاعات شناخته میشود.