اوایل خرداد عدهای از روستاییان و عشایر شهرستان سیرجان به مناطق کوهستانی و پر درخت رفته و جیرجیرک جمع میکنند. آنها بخشی را برای مصرف خودشان و قسمتی را برای فروش به شهر میآورند. بومیها جیرجیرک خوراکی را در همان روزهای پس از تولد مصرف میکنند؛ یعنی زمانی که این حشره تنها آب میخورد اما اواخر خرداد و در پایان عمر ۴۰ روزهشان که به مصرف برگ درخت و سایر حشرات روی میآورند و خون در بدن آنها پخش میشود، دیگر منبع غذایی به حساب نمیآیند.