احمد زیدآبادی در یادداشتی نوشت: واقعیت این است که در این جامعه فرهیخته ما دیگر کسی زبان کسی را نمیفهمد. نویسندگان بیخود وقتشان را صرف نوشتن میکنند. از طریق نوشتهها اصلا مفاهیم سرراست هم قابل انتقال نیست چه رسد به ظرایف و لطایف! ما برای خودمان حرف میزنیم و مینویسیم. به واقع گل لگد میکنیم.