هوشنگ نهاوندی از نزدیکان شاه که زمانی رئیس دفتر ملکه ایران بوده است نویسندۀ متن پیام را رضا قطبی و سید حسین نصر میداند و با ذکر این که فرح پهلوی هم مطلع بوده یادآور میشود: " تا آن موقع کلمۀ انقلاب هرگز به صورت رسمی گفته نشده بود و شاه چند بار آن را تکرار کرد و عدم رعایت قانوناساسی را پذیرفت. حال آنکه قبول همین مطلب – عدم رعایت قانوناساسی- به مجلس شورای ملی امکان میداد که وی را از سلطنت عزل کند... این پیامِ نابههنگام در حقیقت اعلام پایان سلطنت یا دستکم سلطنت خود او بود و سفیرکبیر…