فرهاد رهبر دارای درجه دکترای تخصصی در رشته اقتصاد نظری از دانشگاه تهران است. او همچنین استاد و عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران است.
۵۷ مطلب
فرهاد رهبر دارای درجه دکترای تخصصی در رشته اقتصاد نظری از دانشگاه تهران است. او همچنین استاد و عضو هیئت علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران است.
مدیران دو مرکز مشاوره روان شناسی در مشهد به دلیل گستردگی جرایم هولناک در حالی با اتهام سنگین افساد فی الارض از سوی بازپرس پرونده روبه رو شدند که هنوز تحقیقات بیشتر درباره زوایای پنهان این ماجرا ادامه دارد.
معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی از شهادت ۴ متخصص بیهوشی در خط مقدم مقابله با کرونا خبر داد.
در این پژوهش که توسط وحید قاسمی، عضو هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان، محمدرضا جوادی یگانه، عضو هیئتعلمی گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران و فاطمه نصر اصفهانی، فارغالتحصیل دکترای جامعهشناسی دانشگاه اصفهان انجام دادهاند، آمده است: تاریخ شوخیهای قومیتی در ایران از سدههای ابتدایی بعد از اسلام در ایران رواج داشته است.
یک وکیل دادگستری گفت: اتهام بازداشت شدگان حوادث بنزینی اخیر «اقدام علیه امنیت» است که به موجب مقررهای که گفته شد صرفا و منحصرا در مرحله تحقیقات مقدماتی، مجاز به انتخاب وکیل از لیست وکلای مورد تایید رئیس قوه قضائیه هستند.
ابراهیم فیاض، عضو هیئت علمی گروه مردمشناسی دانشگاه تهران، میگوید: «مردم دیگر از سیاستبازیهای معمول خسته شدهاند و به دنبال کسانی هستند که گرهای از مشکلات آنها باز کند، که در این راستا، استفاده از تکنوکراتهای بومی از نظر بنده بهترین راهحل ممکن برای ارتقاء جایگاه مجلس آینده است.»
به اعتقاد رئیس قوه قضائیه، انحصارگرایی در بازار خدمات حقوقی، قیمت وکالت را بالا میبرد و سبب اطاله دادرسی میشود.
هیئت دولت سه گزینه وزارت کشور را به عنوان استاندار تهران ، سمنان و البرز معرفی کرد. در جدول ذیل سوابق علیرضا آشناگر، عزیز الله شهبازی و انوشیروان محسنی بند پی آمده است
پروبلماتیک علوم انسانی و اجتماعی در قرن بیستویکم از سمت آزادی به عدالت، تغییر جهت داده که بیش از همه تابع تحولات موج سوم انقلاب صنعتی یا همان انقلاب دانایی است
مهمترین ابزار اُرگانوئیدها برای پیشروی در چرخه بروکراسی، دست یازیدن به نقد اجتماعی است؛ آنها سنتی از نقد را ترویج می کنند که عملا هیچ سیبلی را نشانه نمی رود جز ماهیت های موهوم و غیر موجودی که نقدشان برای هیچکس ضرری ندارد. آنها در جایگاهی از نقد اجتماعی می ایستند که اساسا هیچ گروه و طبقه اجتماعی را نمایندگی نمی کند. اسلوب آنها سنتی از «سفارشی نویسی» و «مورد پسند نویسی» است که به کار توجیه مشکلات اجتماعی می خورد؛ با توجیهاتی از این قبیل، آنچه به دست می آید راه حل یا توصیفی گویا از مشکلات نیست…