منظومه شمسی

۵۰ مطلب

  • عبور جرم میان‌ستاره‌ای «۳I/ATLAS» از منظومه شمسی بار دیگر بحث منشأ حیات در جهان را داغ کرده است. «آوی لوب»، اخترفیزیکدان دانشگاه هاروارد، در تازه‌ترین تحلیل خود مدعی شده این جرم فضایی ممکن است حامل مواد اولیه حیات یا حتی ابزاری برای «پخش هدفمند حیات» در کیهان بوده باشد؛ فرضیه‌ای بحث‌برانگیز که واکنش‌های گسترده‌ای در جامعه علمی به همراه داشته است.

  • دانشمندان می‌گویند ممکن است حالت ناشناخته‌ای از ماده در منظومه شمسی ما پنهان شده باشد.

  • خورشید، ستاره‌ی درخشان منظومه شمسی، با قطری نزدیک به ۱٫۴ میلیون کیلومتر، عظیم‌ترین جرم در همسایگی ماست؛ آن‌قدر بزرگ که قطرش به بیش از صد برابر زمین ما می‌رسد. بااین‌حال، در کمال ناباوری اخترشناسان اغلب ستاره‌ی ما را با لقب «کوتوله» خطاب می‌کنند. اما آیا واقعاً خورشید با این ابعاد خیره‌کننده یک ستاره کوتوله است؟

  • در سال ۲۰۲۵ستاره‌شناسان بیش از ۱۰۰ قمر ناشناخته در منظومه شمسی پیدا کردند و با این کشف، فرصت تازه‌ای برای مطالعه شکل‌گیری سیارات به‌دست آمده است.

  • یکی از اسرارآمیزترین مهمانان کیهانی این روزها، در حال نزدیک شدن به زمین، دچار تغییرات ظاهری چشمگیری شده است. دنباله‌دار بین‌ستاره‌ای «۳I/ATLAS» که از بیرون منظومه شمسی ما آمده، حالا رنگی به شدت سبز به خود گرفته و درخشندگی آن چندین برابر افزایش یافته است.

  • امشب اوج بارش شهابی جوزایی است که فرصتی برای دیدن صدها شهاب در ساعت و تجربه رصدی کم‌نظیر ایجاد می‌کند.

  • پژوهشی تازه با بررسی ایزوتوپ‌های سنگین در سنگ‌های زمین و ماه، یکی از بزرگ‌ترین معماهای کیهان‌شناسی را حل کرده است: سیاره‌ی تیا ـ جرمی که ۴.۵ میلیارد سال پیش به زمین برخورد کرد و ماه را ساخت ـ از بخش درونی منظومه شمسی آمده بود.

  • ناسا مجموعه‌ای از دقیق‌ترین و باکیفیت‌ترین تصاویر ثبت‌شده از جرم میان‌ستاره‌ای ۳I/ATLAS را منتشر کرد. این جسم غول‌پیکر با سرعتی سرسام‌آور در حال عبور از منظومه شمسی است.

  • اخترشناسان و فیزیکدانان با دنباله‌دار میان‌ستاره‌ای ۳I/ATLAS، مهمانی مرموز از فراسوی منظومه شمسی، روبرو هستند. این جرم کیهانی با ویژگی‌های غیرمعمول خود، از جمله فقدان دم، ترکیب شیمیایی منحصر به فرد و شتاب غیرگرانشی، بحث‌های داغی را میان دانشمندان به راه انداخته.

  • شاید ۳I/ATLAS صرفاً تکه‌سنگی بی‌جان باشد؛ اما حتی در این صورت نیز حامل پیامی است از سکوت کهکشان‌ها: هر ذرۀ غریبه‌ای که به منظومه‌ی ما می‌رسد، گامی دیگر است در راه شناخت خودِ انسان؛ موجودی که هنوز در آینه‌ی کیهان، تصویر خویش را می‌جوید.