در قدیم پوشیدگی اولویت داشت و بنا بود عیوب مستور بماند و بدنها، پوشیده باشند تا جایی که گفته میشد انسان همچون خدا باید ستار باشد و دیدهها را نادیده و شنیدهها را ناشنیده تلقی کند چنان که در آموزههای اخلاقی-دینی هم میخوانیم: لو تکاشفتم لما تدافنتم؛ یعنی اگر نسبت به ذات دیگران آگاهی پیدا کنید، حتی یکدیگر را دفن نخواهید کرد!