بر اساس گزارش مرکز آمار، خانوارهای شهری به طور میانگین در سال ۱۴۰۱ حدود ۳۹ هزار تومان را صرف هزینههای زینتی و شخصی خود نمودند و این در حالی است که میزان هزینه متوسط دهکهای اول برای لوازم زینتی و شخصی به منفی یک میلیون تومان رسیده که بدین معنا است که دهک هزینهای اول نه تنها قادر به خرید لوازم زینتی مانند جواهرات و ساعت و غیره نبودهاند، بلکه مقدار لوازم زینتی در اختیار خود را به میزان یک میلیون تومان به فروش رساندهاند.