بازگشت طلا به مسیر صعود؛ اونس ۴,۳۵۶ دلار شد

حمایت طلا از تغییر نگاه بازار به سیاست پولی آمریکا

یکی از مهم‌ترین محرک‌های اخیر طلا، تغییر نگاه بازار نسبت به سیاست پولی آمریکا بوده است. داده‌های ضعیف‌تر از انتظار از اقتصاد این کشور، این تصور را تقویت کرده که فدرال رزرو ممکن است در نشست آینده خود از افزایش نرخ بهره خودداری کند؛ برآورد «دیده‌بان فدرال» شرکت CME نیز همین فضا را بازتاب می‌دهد، جایی که احتمال ثابت ماندن نرخ بهره ۶۴ درصد و افزایش آن ۳۶ درصد ارزیابی شده است. برای بازاری مانند طلا که دارایی بدون بازده محسوب می‌شود، هر نشانه‌ای از کاهش فشار نرخ‌های بهره، به‌معنای افزایش جذابیت سرمایه‌گذاری است. هم‌زمان، بازده اوراق قرضه آمریکا نیز که پیش‌تر به سطوح بالایی رسیده بود، عقب‌نشینی کرده است و بخشی از فشار اصلی بر طلا را کاهش داده است.

در کنار عامل نرخ بهره، نگرانی‌های مالی و بودجه‌ای نیز به سود طلا عمل کرده‌اند. زمانی که بازارها نسبت به پایداری مالی دولت‌ها، وضعیت بدهی یا چشم‌انداز رشد اقتصادی تردید می‌کنند، تقاضا برای دارایی‌های امن افزایش می‌یابد. اظهارات تحلیلگران بین‌المللی نیز این گزاره را تأیید می‌کند؛ به‌ویژه آنجا که تضعیف انتظارات نرخ بهره و تشدید نگرانی‌های بودجه‌ای، از جمله عوامل مثبت برای قیمت طلا عنوان شده‌اند.

احیای تقاضا و موانع پیش روی ادامه صعود

بازار همچنان زیر سایه ریسک‌های ژئوپلیتیک و پیامدهای جنگ است. آن‌طور که در تحلیل‌های رویترز آمده، شوک اولیه ناشی از جنگ و جهش نفت، در مقطعی باعث شد طلا از اوج‌های پیشین عقب‌نشینی کند؛ چرا که بخشی از سرمایه‌گذاران برای تأمین نقدینگی به فروش دارایی‌ها روی آوردند و برخی نهادهای رسمی نیز به ذخایر خود متوسل شدند. اما اکنون نشانه‌ها حاکی است که بازار از شوک اولیه عبور کرده و دوباره به متغیرهای بنیادی بازگشته است. از منظر تقاضا، بازگشت پریمیوم طلا در مراکز معاملاتی آسیا، به‌ویژه چین، نشانه‌ای از احیای تقاضا تلقی می‌شود؛ افزایش پریمیوم به ۱.۵۰ دلار به ازای هر اونس در بازار چین می‌تواند نشان دهد که خریداران نهادی و فیزیکی بار دیگر وارد میدان شده‌اند. افزون بر این، برخی تحلیلگران احتمال داده‌اند که بانک‌های مرکزی یا صندوق‌های ثروت ملی نیز در هفته‌های اخیر در سمت خرید فعال بوده باشند.

در سوی مقابل، عواملی نیز سرعت رشد طلا را محدود می‌کنند؛ تقاضای ضعیف جواهرات و سکه، تزلزل در روند مذاکرات و ورود نه‌چندان‌پرقدرت سرمایه به صندوق‌های قابل معامله طلا از جمله این موانع هستند. گزارش شورای جهانی طلا نشان می‌دهد که صندوق‌های طلا در نیمه نخست ماه آگوست تنها هفت میلیارد دلار به دارایی‌های تحت مدیریت خود افزوده‌اند و ارزش آن‌ها به ۵۸۲ میلیارد دلار رسیده است؛ رقمی که از ورود متوجه سرمایه به این بازار حکایت ندارد.

در تحلیل تکنیکال نیز طلا به منطقه حساسی نزدیک شده است؛ بر اساس برآوردها، عبور باثبات از سطح ۴۳۹۰ دلار می‌تواند راه را برای حرکت به سمت ۴۵۰۵ دلار هموار کند و در مقابل، اگر سطح ۴۳۰۰ دلار از دست برود، احتمال عقب‌نشینی قیمت تا محدوده‌های ۴۲۰۰ و حتی ۴۱۵۰ دلار تقویت می‌شود. شاخص قدرت نسبی (RSI) نیز نشان می‌دهد بازار به محدوده اشباع خرید کوتاه‌مدت نزدیک شده و میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در محدوده ۴۵۰۴ دلار همچنان به‌عنوان سد مقاومتی مهم عمل می‌کند.

در بازار سایر فلزات گرانبها نیز تصویر یکدستی دیده نمی‌شود؛ نقره اندکی عقب نشسته، پلاتین رشد کرده و پالادیوم تقریباً بدون تغییر مانده است. برآورد TD Securities از چشم‌انداز نیمه دوم سال ۲۰۲۷ نیز نشان می‌دهد که نقره و پلاتین ممکن است بیش از طلا از بهبود شرایط کلان‌اقتصادی، افت ریسک‌های تورمی و تضعیف دلار منتفع شوند. در مجموع، بازار طلا نه در وضعیت جهش بی‌مهار قرار دارد و نه در آستانه ریزش فراگیر؛ فشار کاسته‌شده از نرخ بهره و بازده اوراق به نفع طلا عمل کرده، اما مقاومت‌های تکنیکال و ضعف بخشی از تقاضا، شتاب رشد را مهار می‌کنند. طلا در کوتاه‌مدت از حمایت بنیادی برخوردار است، اما ادامه صعود به شرطی پایدار خواهد بود که داده‌های اقتصادی آمریکا، تحولات ژئوپلیتیک و رفتار سرمایه‌گذاران نهادی همسو با این مسیر باقی بمانند.