خوشبینی مشروط آمریکا به همکاری با معاون مادورو در اداره ونزوئلا
رسانه آمریکایی به نقل از منابع مطلع نوشته مقامات این کشور پس از بازداشت «نیکولاس مادورو» رئیسجمهور ونزوئلا اکنون بهرغم خوشبینی به همکاری با «دلسی رودریگز» معاون مادورو برای اداره موقت ونزوئلا رابطه با دولت او را مشروط بر تبعیت او از قواعد آمریکا و محفوظ بودن حق انجام دادن اقدام نظامی بیشتر در صورت در نظر نگرفتن منافع آمریکا میدانند.
به گزارش سایت دیدهبان ایران، دو منبع مطلع میگویند دولت پس از آن که «نیکولاس مادورو» رئیسجمهور ونزوئلا از پذیرش ضربالاجل «دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا برای کنارهگیری از قدرت و تبعید شدن به ترکیه خودداری کرد، همچنین پس از رفتارهای علنی اخیر مادورو از جمله رقص در تلویزیون دولتی که تیم ترامپ آن را تمسخر تهدیدهای آمریکا تلقی کرد، کاخ سفید تصمیم به اجرای تهدیدهای نظامی خود گرفت و این هفته با حمله به اسکلهای که به ادعای آمریکا برای قاچاق مواد مخدر استفاده میشد، تنشها را تشدید کرد که در نهایت به حمله هوایی شبانه به خاک ونزوئلا و بازداشت او منجر شد.
روزنامه نیویورک تایمز در گزارشی با این مقدمه درباره اداره ونزوئلا در پی این تحولات نوشت: مقامات آمریکایی هفتهها بر سر گزینه «دِلسی رودریگز» معاون رئیسجمهور ونزوئلا به عنوان نامزدی قابل قبول برای جایگزینی موقت مادورو به توافق رسیده بودند. ظاهرا او با مدیریت صنعت حیاتی نفت ونزوئلا نظر مثبت مقامات دولت ترامپ را جلب کرده بود.
منابع مطلع گفتند که میانجیها به دولت آمریکا اطمینان دادند رودریگز از سرمایهگذاریهای آتی انرژی آمریکا در این کشور محافظت و برای آن تبلیغ خواهد کرد. یک مقام ارشد آمریکایی با اشاره به پیشینه طولانی رودریگز او را گزینهای حرفهایتر از مادورو برای همکاری توصیف کرد.
این انتخاب برای ترامپ آسان بود، چرا که او هیچ گاه با «ماریا کورینا ماچادو» رهبر مخالفان که کاراز انتخاباتی موفق ۲۰۲۴ را سازماندهی کرده و موفق به دریافت جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ شد ارتباط برقرار نکرده بود. تلاشهای ماچادو برای خوشایند ترامپ - از جمله ستایش او به عنوان «قهرمان آزادی» و تقلید از مواضعش درباره تقلب انتخاباتی - بیثمر ماند؛ ترامپ در نهایت روز شنبه اعلام کرد که رودریگز را میپذیرد، چراکه به گفته او ماچادو فاقد «احترام» و مقبولیت لازم برای حکمرانی بر ونزوئلا است.
شرط آمریکا برای همکاری با دلسی رودریگز
در ادامه این مطلب مطرح شد: مقامات آمریکا تاکید دارند که رابطه آنها با دولت موقت دلسی رودریگز مبتنی بر تبعیت او از قواعد آمریکا خواهد بود و واشنگتن حق انجام دادن اقدام نظامی بیشتر در صورت عدم در نظر گرفتن منافع آمریکا از سوی او را محفوظ میداند. آنها با وجود محکوم کردن علنی حمله به ونزوئلا از سوی رودریگز معتقدند که هنوز برای قضاوت درباره رویکرد نهایی او زود است و دولت آمریکا نسبت به همکاری با او خوشبین هستند.
از سوی دیگر، ترامپ با اعلام قصد آمریکا برای اداره موقت ونزوئلا و باز پسگیری منافع نفتی این کشور موضعی یکجانبه و توسعهطلبانه را در پیش گرفته است. این در حالی است که دولت او با برقراری ارتباط با رودریگز-معاون رئیسجمهور حکومتی که پیشتر اعلام کرده بود آن را به رسمیت نمیشناسد- عملا ماچادو را به حال خود رها کرده است. با این حال، تمایل رودریگز برای همکاری نامشخص است، چراکه او در سخنرانی تلویزیونی خود حمله آمریکا را اشغال غیرقانونی خوانده و مادورو را رهبر مشروع ونزوئلا دانست.
این گزارش میافزاید: مقامات آمریکایی اعلام کردند که محدودیتهای صادرات نفت ونزوئلا برای حفظ اهرم فشار موقتا ادامه خواهد یافت. با این حال، برخی از افرادی که در جریان گفتوگوهای داخلی واشنگتن در این باره قررا دارند، میگویند دولت آمریکا با توقف توقیف نفتکشهای ونزوئلا و صدور مجوزهای بیشتر برای شرکتهای آمریکایی جهت فعالیت در این کشور امیدوارند این امر به احیای اقتصاد ونزوئلا و افزایش شانس موفقیت سیاسی دلسی رودریگز کمک کند.
دلسی رودریگز ۵۶ ساله با سابقهای به عنوان متخصص برطرف کردن مشکلات اقتصادی رهبری موقت ونزوئلا را به دست میگیرد، بخشی از تحصیلات خود را در فرانسه در رشته حقوق کار گذرانده است ابتدا در سمتهای میانرده در دولت «هوگو چاوز» اشتغال داشت و با کمک برادر بزرگترش «خورخه رودریگز» که بعدها استراتژیست ارشد سیاسی مادورو شد به موقعیتهای مهمتر دست یافت.
او توانست پس از سالها بحران، اقتصاد ونزوئلا را تثبیت کند و تولید نفت این کشور را در میانه تشدید تحریمهای آمریکا به آرامی افزایش دهد-دستاوردی که حتی احترام تحسینآمیز برخی مقامات آمریکایی را نیز برانگیخت.
تناقضات در بازخورد داخلی دولت موقت رودریگز
در بخش پایانی این گزارش مطرح شد: رودریگز در حین تثبیت کنترل بر سیاستهای اقتصادی و حذف رقبا، پیوندهایی با نخبگان اقتصادی ونزوئلا، سرمایهگذاران و دیپلماتهای خارجی ایجاد کرد و خود را به عنوان تکنوکراتی میانهرو و در تقابل با ماموران امنیتی زمختی معرفی کرد که بیشتر حلقه داخلی مادورو را تشکیل میدادند. این ائتلافها در ماههای اخیر نتیجه داد و حامیان قدرتمندی برایش به ارمغان آورد که صعودش به قدرت را تسریع کرد. روز شنبه به قدرت رسیدن او با خوشبینی محتاطانه برخی از سکانداران صنعت ونزوئلا مواجه شد که در بحثهای غیرعلنی اعلام کردند او در صورتی که بتواند آمریکا را به کاهش فشار خفهکننده بر اقتصاد این کشور متقاعد کند، مهارت لازم برای رقم زدن رشد این این کشور را دارد.
تناقضات پیرامون حکمرانی رودریگز در سخنرانی روز شنبه او خطاب به ملت ونزوئلا آشکار شد. در حالی که ترامپ ادعا کرد رودریگز به عنوان رئیسجمهور جدید ونزوئلا سوگند یاد کرده است، مشخص بود که حامیان مادورو، از جمله خود رودریگز، البته اگر سخنانش را ظاهری در نظر بگیریم، هنوز او را رهبر ونزوئلا میبینند. حتی متن نمایش داده شده در تلویزیون دولتی ونزوئلا نیز او را معاون رئیسجمهور عنوان کرد که این امر چالشهای پیشرو را برجسته میسازد.
افراد نزدیک به دولت گفتند که این نمایشهای وفاداری یک راهبرد ضروری روابط عمومی برای آرام کردن وفاداران حزب حاکم، از جمله در نیروهای مسلح و گروههای شبهنظامی است که از تحقیر نظامی تحمیل شده از سوی آمریکا به کشورشان و آثار آن مبهوت شدهاند.