چهار دوره شورای شهر بدون خروجی برای زنان!
از سوی دیگر باید گفت که زنان شورای های شهر در اقدامی حداقلی می توانستند برای حضور زنان در جایگاههای تصمیم سازی و اجرایی شهرداری تهران و سازمانهای تابعه به رایزنی و فرهنگ سازی بپردازنند که این خود موجب ترویج نگرش هایی برای تدوین برنامه هایی متمرکز بر حل مسایل زنان در شهر می شد .
دیده بان ایران - زهره آشتیانی: طی چند روز اخیر به بررسی مجموعه مصوبات شورای شهر تهران از دوره اول تا کنون می پرداختم تا رویکرد شورای شهرها در چهار دوره قبلی نسبت به موضوعات محل دغدغه زنان در شهر را پایش کنم و آنچه برایم تعجب اور بود آنکه شورایی که محل قانون گذاری و نظارت بر عملکرد مدیریت شهری است حداقلی ترین مصوبه را در حوزه زنان به صورت خاص داشته است !
شورای شهر تهران از ابتدا تاکنون ١١ زن را عضو خود داشته است ولی اگر بخواهیم به بررسی نگاه ویژه آنها نسبت به مسایل زنان داشته باشیم چندان خروجی ملموس نیست ، به طوری که زنانه شدن فقر ، اسیب های اجتماعی ، افزایش تعداد زنان سرپرست خانوار و مشکلات دختران و زنان متکدی و کارتن خواب از بدیهی ترین و ملموس ترین مواری بود که هیچ کس نمی توانست آنها را انکار کند.
از سوی دیگر باید گفت که زنان شورای های شهر در اقدامی حداقلی می توانستند برای حضور زنان در جایگاههای تصمیم سازی و اجرایی شهرداری تهران و سازمانهای تابعه به رایزنی و فرهنگ سازی بپردازنند که این خود موجب ترویج نگرش هایی برای تدوین برنامه هایی متمرکز بر حل مسایل زنان در شهر می شد .
تعداد زنان مدیرکل در آخرین رتبه سازمانی که همان ١٦ است، پنج نفر، در رده ١٥ به عنوان معاونان مناطق و مدیران اداره کل، ٣٠ تا ٤٠ نفر و در رده ١٤ که شهرداران نواحی هم در آن رده قرار دارند، حدود ١٠٠ نفر هستند. اگر این تعداد را در مقابل ٣٦ هزار و ٦٨٠ کارگر و کارمند رسمی و پیمانی و قراردادی شهرداری تهران تا سال ٩٢ که بیش از پنج هزار نفر آنها را زنان تشکیل میدهند، قرار دهیم، چطور شعارهای مختلف شهردار تهران درباره تلاش برای دادن سهم ١٠درصدی به زنان در مدیریت شهرداری تهران محقق شده است؟
اگرچه آمار سال ٩٢ کارکنان شهرداری تهران در تابستان سال ٩٣، یکباره جهش زیادی دارد و طبق اعلام معاونت منابع انسانی، مجموع کارکنان شهرداری از ٣٦ هزار نفر به ٥٩ هزار نفر و تعداد زنان شاغل نیز از ٥ هزار و ٢٠٠ به ٩ هزار و ٧٠٠ نفر میرسد اما در همین آمار هم همان تضاد قبلی مشهود است. این بررسی نشان می دهد که نسبت به نقش زنان در اداره مطلوب شهر همچنان نگاهها مبتنی بر انگاره هایی ذهنی است که تنها شانس حضور زنان را در همان پست های کارشناسی تقلیل میدهد.
بنابر امارهای موجود در این سالها حدود ٧٠٠ نفر از زنان پیشنهادی و متقاضی به عنوان مدیر در کانونهای ارزیابی شهرداری تهران، ارزیابی شدهاند و از میان آنها بیش از صد زن انتخاب شدهاند تا در موقعیتهای مدیریتی نواحی به کار گرفته شوند . تعداد زنانی که در این ١٠ سال دوره مدیریتی محمدباقر قالیباف در ردههای بالای شهرداری حضور داشتهاند، آنقدر انگشتشمارند که کار را برای ارزیابی سخت نمیکند.