نفسهای سنگین در جنوب و غرب تهران؛آلودگی به پایتخت بازگشت
شاخصهای امروز کیفیت هوا در استان تهران نشان میدهد، در اغلب مناطق نسبت به روز گذشته افزایش نسبی آلایندهها ثبت شده و بخش قابل توجهی از شهرستانهای جنوب و غرب تهران قرمز هستند.
به گزارش سایت دیدهبان ایران؛ شاخصهای امروز کیفیت هوا در شهرستانهای استان تهران نشان میدهد، بخش قابل توجهی از مناطق پرجمعیت همچنان در محدوده «ناسالم برای گروههای حساس» و حتی «ناسالم برای همه گروهها» قرار دارند؛ وضعیتی که از تداوم شرایط ناپایدار و شکننده هوای استان حکایت دارد.
بر اساس آخرین دادههای ثبتشده، باقرشهر با شاخص ۱۸۰، شهریار ۱۷۴، بهارستان ۱۷۳، باغستان ۱۶۳ و اسلامشهر ۱۵۲ در وضعیت «ناسالم برای همه گروهها» قرار گرفتهاند.
این ارقام نشان میدهد کمربند جنوبی و غربی استان همچنان کانون اصلی تجمع آلایندههاست؛ مناطقی که تراکم بالای جمعیت، تردد خودروهای فرسوده و استقرار واحدهای صنعتی، فشار مضاعفی بر کیفیت هوا وارد کرده است.
در شهر تهران، شاخص آلودگی امروز عدد ۱۲۴ را نشان میدهد که اگرچه نسبت به برخی روزهای آلوده اوایل هفته قبل کاهش محدودی داشته، اما همچنان در محدوده «ناسالم برای گروههای حساس» قرار دارد.
کارشناسان تأکید میکنند این بهبود نسبی شکننده است و در صورت تداوم پایداری جوی، امکان بازگشت شاخصها به سطوح بالاتر وجود دارد.
در شرق استان نیز وضعیت نوسانی گزارش شده است؛ ورامین با شاخص ۱۴۲ و قرچک با عدد ۱۱۲ همچنان در محدوده هشدار قرار دارند، در حالی که پاکدشت با شاخص ۸۹ و پردیس با عدد ۸۱ شرایط بهتری را تجربه میکنند. این اختلاف میتواند ناشی از کاهش موقت منابع آلاینده محلی و تأثیر وزش بادهای خفیف در برخی ساعات شبانهروز باشد.
در مقابل، مناطق مرتفع و کمتراکم استان همچنان از هوای مطلوبتری برخوردارند. فیروزکوه با شاخص ۴۰، رباطکریم ۵۷، دماوند ۶۲ و ملارد ۷۹ در محدوده «پاک» تا «قابل قبول» قرار دارند؛ اختلافی معنادار که بار دیگر نقش ارتفاع، شرایط جغرافیایی و الگوی توسعه شهری را در کیفیت هوا برجسته میکند.
مقایسه دادههای امروز با روزهای گذشته نشان میدهد که اگرچه در مرکز و برخی نقاط شرقی استان کاهش نسبی آلایندهها مشاهده میشود، اما در جنوب و غرب تهران افت شاخصها محدود بوده و آلودگی همچنان در سطح هشدار باقی مانده است.
بر اساس پیشبینیهای هواشناسی، تا زمانی که پایداری جوی ادامه داشته باشد و وزش باد مؤثر یا بارش رخ ندهد، احتمال بهبود پایدار کیفیت هوا اندک است؛ موضوعی که ضرورت تداوم مدیریت منابع آلاینده و هشدار به گروههای حساس را دوچندان میکند.