متن کامل قطعنامه۱۷۳۷ شورای امنیت/ فعال شدن مهلت ۶۰ روزه برای توقف غنی سازی اورانیوم؟!
شورای امنیت امشب رأیگیری درباره قطعنامه ۱۷۳۷ را پیش برد و با ۱۱ رأی موافق، بررسی بازگشت تحریمها علیه ایران را تصویب کرد. قطعنامه ۱۷۳۷ از قطعنامههای شورای امنیت با رأی هر ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶ (۲ دی ۱۳۸۵) به تصویب رسید. در این قطعنامه برای وادار کردن جمهوری اسلامی ایران به توقف برنامه غنیسازی اورانیوم تحریمهایی ضد ایران وضع شد.
به گزارش دیدبان ایران، شورای امنیت امشب رأیگیری درباره قطعنامه ۱۷۳۷ را پیش برد و با ۱۱ رأی موافق، بررسی بازگشت تحریمها علیه ایران را تصویب کرد. بریتانیا از تصویب این قطعنامه استقبال کرده است.
نماینده فرانسه: انباشت اورانیوم غنیشده ایران نگرانکننده است و همکاری کامل با آژانس باید ادامه یابد
نشست شورای امنیت سازمان ملل با موضوع تحریم های ایران برگزار شد. نماینده فرانسه در این نشست گفت: از آمادهسازی گزارش مرتبط با قطعنامه ۱۷۳۷ تشکر میکنیم و تأکید داریم روند بررسی برنامه هستهای ایران در شورای امنیت ادامه دارد. ایران انباشت قابلتوجهی از اورانیوم غنیشده دارد و این موضوع نگرانیهای جدی امنیتی ایجاد کرده است. آژانس بینالمللی انرژی اتمی دسترسی کافی به برخی سایتها و مواد هستهای ایران ندارد و همکاری کامل تهران ضروری است.
قطعنامه ۱۷۳۷ از قطعنامههای شورای امنیت با رأی هر ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶ (۲ دی ۱۳۸۵) به تصویب رسید. در این قطعنامه برای وادار کردن جمهوری اسلامی ایران به توقف برنامه غنیسازی اورانیوم تحریمهایی ضد ایران وضع شد.
پیشنویس این قطعنامه توسط فرانسه، آلمان و انگلیس به علت آن تهیه شد که ایران برنامه غنیسازی اورانیوم خود را بر طبق قطعنامه ۱۶۹۶ متوقف نکرد.
بنابر گزارش دیده بان ایران؛ متن قطعنامه بدین شرح است. تاریخ تصویب قعنامه مورخ 2 دى 1385
مدت ضرب الاجل: 60 روز
رییس دوره اى شوراى امنیت : قطر
ارایه پیش نویس توسط : بریتانیا و فرانسه
اصلاحات صورت گرفته: روسیه
مدت زمان رایزنى براى تصویب: بیش از 90 روز
آرایش آرا15 عضوشوراى امنیت : اجماع کامل و راى مثبت هر 15 عضو به قطعنامه
اعضاى شوراى امنیت: جمهورى کنگو، غنا، قطر، آرژانتین، یونان، دانمارک، ژاپن اسلوواکى،پرو،تانزانیا(اعضاى غیر دایم) آمریکا، بریتانیا، فرانسه، چین و روسیه
موضوع ثبت شده قطعنامه در شوراى امنیت : درباره معاهده منع گسترش سلاح هاى اتمى
شورای امنیت :
با یادآوری بیانیه رئیس خود، S/PRST/2006/15 مورخ 29 مارس 2006و قطعنامه 1696 (2006) مورخ 31 جولای 2006؛
با تأکید مجدد بر تعهدش نسبت به معاهده عدم اشاعه تسلیحات هستهای و یادآوری حق کشورهای عضو برای توسعه، تحقیق, تولید و بکارگیری انرژی هستهای برای مقاصد صلح آمیز و بدون تبعیض طبق مواد 1 و 2 معاهده؛
با تکرار مجدد نگرانی جدی خود درخصوص گزارشهای متعدد مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی و قطعنامه شورای حکام آژانس در خصوص برنامه هستهای ایران که توسط مدیرکل آژانس به شورا گزارش شده، از جمله قطعنامه GOV/2006/14؛
با تکرارمجدد نگرانی جدی خود از این که مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی در گزارش 27 فوریه 2006 (GOV/2006/15) تعدادی ازموضوعات باقی مانده و نگرانیهایی را درمورد برنامه هستهای ایران از جمله موضوعاتی که میتوانسته ابعاد هستهای نظامی داشته باشد فهرست نموده و این که آژانس نمی تواند نتیجه گیری کند که هیچگونه مواد یا فعالیت های هسته ای اظهارنشده در ایران وجود ندارد.
با تکرارمجدد نگرانی جدی خود درخصوص گزارش 28 آوریل 2006مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی (GOV/2006/27) و یافته های آن گزارش، از جمله اینکه با گذشت بیش از 3 سال از تلاش های آژانس برای بدست آوردن شفافیت درخصوص کلیه ابعاد برنامه هسته ای ایران، شکاف های موجود در دانش آژانس موجب نگرانی است