دستاوردهای برجام در یک سال اخیر/ جزییات چهار دستاورد ایران پس از اجرای برجام

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی دیده بان ایران، در هفته‌های اخیر بویژه پس از تصویب طرح تمدید داماتو در کنگره آمریکا، ترجیع بند مخالفان دولت، هجمه به برجام بوده است؛ آنها در رسانه‌های متکثر تحت تسلط شان، برجام را مساوی با هیچ می‌انگارند و خواهان محاکمه دولت به سبب تمرکز روی برجام اند؛ مخالفان البته ابایی هم ندارند که سخنان رییس‌جمهور و دولتمردان پیرامون مزایای برجام را دستمایه تعریضات و تعرضات کلامی خود کنند، چرا که می‌دانند دیوار قانون کوتاه تر از دیوار گردن کلفتی آنهاست و کسی آنها را به سبب تمسخر و استهزاء مقامات رسمی کشور بازخواست نمی‌کند!

مخالفان دولت با تریبون‌های زیادی که در تملک دارند، به صورت مداوم و مستمر یکی از مهم ترین دستاوردهای دولت که همان برجام است را تخریب و تخطئه می کنند؛ آنگاه هم که مقامات دولتی مزایای برجام را به آنها گوشزد می کنند، زبان به هتاکی و درشت گویی می‌چرخانند.

رفع سایه شوم جنگ

برای نمونه وقتی به آنها یادآوری می‌شود که برجام و قطعنامه 2231 که به تبع آن صادر شد، ایران را از ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد و بندهای 41 و 42 آن که متضمن تحریم‌های فلج کننده و حتی تهاجم نظامی بود، خارج کرد، فورا گارد می‌گیرند که چرا می‌گویید، برجام سایه جنگ را از کشور دور کرد؟

پیروزی نفتی

یا در نمونه دیگر، وقتی دیپلماسی نفتی دولت در اجلاس اخیر اوپک در وین به پیروزی رسید و مقرر شد همه کشورها به استثناء ایران از میزان تولید خود بکاهند تا قیمت این کالای استراتژیک به تعادل برسد، مخالفان دولت لام تا کام سخن نگفتند؛ جالب آنکه همین حضرات مخالف تا پیش از این پیروزی نفتی، انواع و اقسام خبرها و تحلیل‌ها را ردیف می‌کردند که دولت در بالا بردن قیمت نفت ناتوان است و در روزنامه‌هایشان وزیر نفت را به صورت تمسخرآمیز وزیر نفت ارزان می‌نامیدند. 

مخالفان دولت البته فراموش کرده‌اند و یا خود را به فراموشی و تجاهل زده‌اند که دولت سابق با رقم فوق نجومی 720 میلیارد دلار درآمد نفتی، نرخ رشد منفی اقتصادی و تورم 34 درصدی را به یادگار گذاشت. آنها صدالبته این را هم نمی‌گویند که دولت یازدهم به رغم کاهش 100 دلاری قیمت نفت، توانست 20 درصد از درآمدهای نفتی را به صندوق توسعه ملی و حساب ذخیره ارزی واریز کند؛ همان ذخایری که در دولت احمدی نژاد برداشت‌های بی رویه‌ای از آنها صورت گرفت.

نوسازی ناوگان فرسوده حمل و نقل

نمونه دیگر از مخالفت‌خوانی‌های عنادگونه با دولت تدبیر و امید، به ماجرای قراردادهای خارجی بازمی‌گردد؛ کافی است نگاهی گذرا به تیترهای روزنامه‌ها و سایت‌های مخالف دولت بیندازید، سرشار است از تکه پرانی و انتقاد نسبت به قراردادهای اخیر با بوئینگ و هیوندا در زمینه واردات هواپیما و ساخت کشتی. 

مخالفان دولت که تا دیروز بر طبل بی‌خاصیتی برجام می‌کوبیدند، حالا که خاصیت برجام نمایان گشته و مقرر شده 80 فروند هواپیمای مسافربری مدرن و ایمن به ناوگان هوایی و حمل و نقلی فرسوده ایران با شرایط مطلوب اجاره به شرط تملیک افزوده شود، فریاد "وا اسفا" سر می‌دهند که چرا فلان مقدار دلار به جیب اجانب واریز کردید؟ و یا می‌گویند خرید هواپیمای مدرن چه ضرورتی دارد؟ همین حضرات همیشه مخالف، کافی است خدایی ناکرده یک هواپیمای مسافربری در کشور سقوط کند، آنگاه توپخانه رسانه‌ای شان را به سمت دولت و وزارت راه می‌گیرند که چرا به فکر نوسازی ناوگان هوایی نبودید؟  

افزایش استخراج از میادین مشترک نفتی و گازی

نمونه دیگر از انتقادهای بلاوجه و تخریب‌گونه مخالفان دولت به ماجرای قراردادهای نفتی بازمی‌گردد؛ مخالفان در ماه‌ها و هفته‌های اخیر به کرات، دولت و وزارت نفت را آماج حملات خود قرار دادند که چرا با شرکت‌هایی همچون "توتال" و "شل" قراداد منعقد شده است؟ آنها این نکته را تعمدا مغفول می‌گذارند که سهم ایران از 28 میدان گازی ونفتی مشترک با سایر کشورها به سبب نبود سرمایه و فقدان تکنولوژی بسیار محدود و ناچیز است؛ سیاسی کاری و جناحی گری و باند بازی به قدری ذهن مخالفان دولت را مشغول کرده که فراموش کرده‌اند، قطر با 2 میلیون جمعیت، 20 برابر ایران از میدان مشترک پارس جنوبی برداشت دارد و حتی اخیرا به کمک شرکت‌های خارجی توانسه با حفر چاه افقی، برداشت خوداز پارس جنوبی را به یک میلیون بشکه در روز برساند!      

موارد فوق‌الذکر تنها بخشی از دستاوردهای دولت است که مخالفان یا به انکار این دستاوردها مشغولند و یا به تخطئه آنها؛ انصاف که نباشد، پایه نقد هم می‌لنگد؛ به تعبیر رییس‌جمهور، باید برای آنها دعا کنیم تا بتوانند منصفانه سخن بگویند...