چرا فضانوردان آرتمیس لباس نارنجی می‌پوشند، اما لباس فضانوردان آپولو سفید بود؟

رنگ لباس فضانوردان تنها جزئیات ظاهری نیست، بلکه نشان‌دهنده‌ی تکامل فناوری و درس‌هایی است که ناسا از تجربیات گذشته آموخته است.

چرا فضانوردان آرتمیس لباس نارنجی می‌پوشند، اما لباس فضانوردان آپولو سفید بود؟
 

به گزارش سایت دیده‌بان ایران،  رنگ لباس‌های فضانوردی مورد استفاده توسط فضانوردان ناسا در طول دهه‌های گذشته تغییرات قابل توجهی داشته است و این تغییرات، صرفاً جنبه زیبایی‌شناختی نداشته‌اند. در حال حاضر، لباس‌هایی که فضانوردان برنامه آرتمیس در زمان پرتاب می‌پوشند، نارنجی هستند، در حالی که فضانوردان آپولو از لباس‌های سفید استفاده می‌کردند. دلیل اصلی این تفاوت، ملاحظات ایمنی و قابلیت شناسایی در شرایط اضطراری است.

در طول سال‌ها، ناسا رنگ‌های مختلفی را برای لباس‌های فضایی آزمایش کرده است تا به بهترین گزینه برای حفاظت و دیده‌شدن فضانوردان دست یابد. در ابتدا، در برنامه مرکوری، لباس‌های فضایی فلزی بودند و از نایلون با پوشش آلومینیومی ساخته می‌شدند که هدف اصلی‌اش کنترل دمای بدن فضانوردان بود. این نوع لباس‌ها بیشتر به‌دلیل طراحی خاص خود، یادآور فیلم‌های علمی-تخیلی دهه ۱۹۶۰ هستند.

با آغاز برنامه جمنای، رنگ لباس‌ها به سفید تغییر کرد. این تغییر ناشی از به‌کارگیری مواد عایق‌بندی جدید بود که خواص متفاوتی نسبت به مواد مورد استفاده در برنامه مرکوری داشتند. این روند در برنامه آپولو نیز ادامه یافت و لباس‌های فضانوردی با رنگ سفید و افزودن جزئیات آبی و قرمز (که با لوگوی ناسا مطابقت داشت) مورد استفاده قرار گرفتند.

فضانوردان با لباس‌های مختلف

از چپ به راست: لباس‌های فضانوردی جمنای، آپولو، شاتل‌های اولیه، اسپیس‌ایکس، بوئینگ و آرتمیس. این لباس‌ها در طراحی کلی شباهت دارند، اما از نظر رنگ متفاوت هستند.

چرا فضانوردان آرتمیس لباس نارنجی می‌پوشند، اما لباس فضانوردان آپولو سفید بود؟

خدمه STS-118 شاتل فضایی به ترتیب از چپ: ریک ماستراکیو، باربارا آر. مورگان، چارلز هاباو، اسکات کلی، تریسی کالدول، دیو ویلیامز، فضانورد کانادایی و آلوین درو.

در دوران شاتل، ناسا از رنگ خردلی برای لباس‌های فضانوردی استفاده کرد که انتخاب نسبتاً غیرمعمولی به نظر می‌رسید. اما مهم‌ترین تغییر در رنگ لباس‌ها پس از فاجعه شاتل چلنجر در سال ۱۹۸۶ رخ داد. در این حادثه، شاتل چلنجر تنها ۷۳ ثانیه پس از پرتاب منفجر شد و تمام هفت عضو خدمه، از جمله کریستا مک‌اولیف معلم و فضانورد، جان خود را از دست دادند.

پس از اولین فاجعه‌ی شاتل فضایی، ناسا تصمیم گرفت از لباس‌های نارنجی برای پرتاب فضانوردان استفاده کند تا در صورت بروز مشکل و فرود اضطراری در آب، امکان شناسایی سریع‌تر آن‌ها فراهم شود. رنگ نارنجی به دلیل کنتراست بالای خود با رنگ آبی آب، به خوبی قابل مشاهده است.

رنگ خاص مورد استفاده در لباس‌های فضایی آرتمیس نارنجی بین‌المللی (با کد رنگ #FF4F00) است. این نارنجی به رنگ پل گلدن گیت در سان فرانسیسکو شباهت دارد و هدف از انتخاب هر دو، این است که از محیط پیرامون قابل تشخیص باشند و به راحتی دیده شوند.

در حال حاضر، برنامه آرتمیس از لباس‌های نارنجی برای پرتاب فضانوردان استفاده می‌کند. کپسول اوراین به‌گونه‌ای طراحی شده که می‌تواند در صورت بروز مشکل، فضانوردان را به مناطق مختلفی منتقل کند. این مناطق فرود شامل اقیانوس اطلس در نزدیکی سواحل ایرلند، بریتانیا و اسپانیا و اقیانوس آرام است. با توجه به اینکه تمام این سناریوها شامل فرود در آب هستند، استفاده از لباس‌های نارنجی برای افزایش ایمنی فضانوردان ضروری است.

 

ارسال نظر