پرونده مگااسپید و انویدیا؛ پای روابط مدیران به تحقیقات امنیتی باز شد
چند ماه پیش از استعفای جنسن هوانگ از مدیرعاملی انویدیا، مدیر ارشد امنیت این شرکت کنار رفته بود؛ تغییری که فعلاً هیچ سندی آن را به پرونده «مگااسپید» مرتبط نمیکند. با این حال، کارشناسان امنیتی میپرسند تیم امنیت انویدیا از بررسیهای دولت آمریکا و روابط مدیرعامل چه اطلاعی داشت و آیا کسی نگرانی خود را مطرح کرد یا نه.
به گزارش سایت دیدبان ایران، دیوید ریبر، مدیر ارشد امنیت شرکت انویدیا، مردادماه امسال پس از چهار سال فعالیت در این سمت و هفت سال همکاری با شرکت، از سمت خود کنارهگیری کرد. او دلیل این تصمیم را مشکلات سلامتی عنوان کرد و گفت بیش از دو سال است که به نوعی پارکینسون زودرس مبتلا شده است.
پس از کنارهگیری ریبر، ساشا زدیلار جایگزین او شد؛ مدیری که پیش از این در شرکتهای اکسونموبیل، سیلزفورس و شرکت امنیت سایبری ریورسینگلبز فعالیت کرده بود.
با این حال، زدیلار به پرسش رسانهها درباره این جابهجایی مدیریتی و میزان آگاهی تیم امنیت انویدیا از مسائل مطرحشده پاسخ نداده است. خود شرکت نیز تاکنون در این زمینه توضیحی ارائه نکرده است.
ماجرای مگااسپید؛ پای انتقال تراشه به چین در میان است
یکی از موضوعاتی که در گزارشهای اخیر درباره انویدیا مطرح شده، ارتباط این شرکت با مگااسپید است؛ شرکتی فعال در حوزه مراکز داده که در سنگاپور فعالیت میکند. بازرسان آمریکایی احتمال میدهند این شرکت در انتقال غیرقانونی تراشههای انویدیا به چین نقش داشته باشد.
ماجرا زمانی جدیتر شد که گزارشهایی درباره ارتباط جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، با یکی از مدیران این شرکت منتشر شد. پس از آن، خبرهایی درباره دو رابطه دیگر او با کارکنان انویدیا نیز در رسانهها مطرح شد.
نیویورکتایمز گزارش داده است که مشاور حقوقی ارشد انویدیا بیش از یک سال پیش در جریان تحقیقات دولت آمریکا درباره پرونده مگااسپید قرار گرفته بود. انویدیا در واکنش به این موضوع اعلام کرده که بهطور منظم با مقامهای دولتی در ارتباط است.
چرا روابط شخصی مدیران میتواند به تهدید امنیتی تبدیل شود؟
بررسی روابط شخصی مدیران با کارکنان معمولاً در حیطه مسئولیت منابع انسانی، واحد حقوقی و هیئتمدیره شرکتها قرار میگیرد. با این حال، کارشناسان امنیتی معتقدند چنین روابطی، بهویژه اگر پنهان بمانند، میتوانند به ابزاری برای اعمال فشار از سوی سرویسهای اطلاعاتی خارجی تبدیل شوند.
نیکلاس افتیمیادس، افسر ارشد بازنشسته اطلاعاتی که سابقه آموزش بیش از هزار متخصص امنیت شرکتی را دارد، میگوید شناسایی این نوع تهدیدها کار سادهای نیست. به گفته او، سرویسهای اطلاعاتی برای جمعآوری اطلاعات لزوماً به هک کردن سیستمها متکی نیستند و بخش قابلتوجهی از دادههای موردنیازشان را از گفتوگوها و ارتباطات روزمره افراد به دست میآورند.
چرا شرکتها در برابر تهدیدهای داخلی آسیبپذیرند؟
افتیمیادس یکی از مشکلات اصلی را کمبود بودجه واحدهای امنیتی میداند. از آنجا که این بخشها برخلاف بسیاری از واحدهای دیگر مستقیماً درآمدزایی نمیکنند، معمولاً منابع مالی محدودی در اختیار دارند. به گفته او، برخی مدیران شرکتها حتی در برابر درخواستهای امنیتی تأکید میکنند که حاضر نیستند بیشتر از حداقل الزامات قانونی هزینه کنند.
دو کارشناس حوزه تحقیقات شرکتی نیز در مقالهای در نشریه «ذا هیل» به همین مشکل اشاره کردهاند. از نظر آنها، بسیاری از شرکتها هنوز امنیت را عمدتاً به حفاظت از ساختمانها و مقابله با حملات سایبری محدود میکنند و توجه کافی به تهدیدهای داخلی ندارند؛ تهدیدهایی که ممکن است از طریق نفوذ سرویسهای اطلاعاتی خارجی در میان مدیران یا کارکنان شکل بگیرند.
البته هنوز مشخص نیست ساختار امنیتی انویدیا تا چه اندازه این خطرها را پوشش میدهد. با توجه به ابعاد فعالیت این شرکت و گستردگی شبکه شرکای تجاری آن، ممکن است مسئولیت واحد امنیتش فراتر از وظایف معمول چنین واحدهایی باشد؛ هرچند اطلاعات دقیقی در این زمینه منتشر نشده است.
هدف سرویسهای اطلاعاتی فقط سرقت فناوری نیست
اطلاعات مربوط به تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی علاقه دارند. برای مثال، میخواهند بدانند چه کسانی برای تغییر قوانین صادرات فناوری تلاش میکنند یا چه افرادی با این تغییرات مخالفاند.
به گفته او، مدیرانی که با چین همکاری میکنند، معمولاً تجربه مواجهه با نزدیکشدنهای مشکوک را دارند. تفاوت روشهای امروزی با دوران جنگ سرد این است که چنین ارتباطاتی ممکن است سالها ادامه پیدا کند، نه اینکه در چند هفته به نتیجه برسد.
او همچنین به ابزارهایی مانند «IMSI Catcher» اشاره میکند؛ دستگاهی که با شبیهسازی یک دکل مخابراتی، تلفنهای همراه اطراف را به خود متصل میکند و میتواند برای جمعآوری اطلاعات ارتباطی به کار برود. با این حال، تاکنون شواهدی منتشر نشده که نشان دهد از چنین ابزاری علیه جنسن هوانگ استفاده شده است.
تحقیقات ادامه دارد؛ آیا این پرونده زنگ خطر صنعت فناوری آمریکاست؟
هنوز مشخص نیست تیم امنیت انویدیا از روابط مطرحشده چه اطلاعاتی داشته و آیا امکان شناسایی یا مدیریت خطرهای احتمالی را داشته است یا نه. پاسخ این پرسشها احتمالاً با پیشرفت تحقیقات مستقل هیئتمدیره و بررسیهای فدرال آمریکا روشنتر خواهد شد.
افتیمیادس امیدوار است این پرونده به هشداری جدی برای شرکتهای آمریکایی تبدیل شود. او معتقد است بسیاری از شرکتهای این کشور شناخت کافی از روشهای اطلاعاتی چین ندارند و برآورد میکند خسارت ناشی از سرقت مالکیت فکری به هزاران میلیارد دلار رسیده باشد.