کپسول زمان ۲۵۰ ساله؛ آمریکا درصدد دفن میراث خود برای آیندگان در سال ۲۲۷۶ است
در آستانه ۲۵۰سالگی استقلال آمریکا، پروژه دفن کپسول زمان در فیلادلفیا برای انتقال ترکیبی از تاریخ، فرهنگ و فناوری به آیندهای دور آغاز شده است.
به گزارش دیدبان ایران، کپسولهای زمان معمولاً تلاشی برای گفتوگو با آینده هستند و در خود نشانههایی از یک دوره تاریخی را نگه میدارند تا سالها یا حتی قرنها بعد، تصویری از زندگی، فناوری و نگاه انسانها در یک مقطع زمانی خاص ارائه دهند.
در تازهترین نمونه از این سنت، ایالات متحده آمریکا قصد دارد کپسول زمانی را در عمق حدود سه متری زمین در شهر فیلادلفیا دفن کند تا در ۴ ژوئیه سال ۲۲۷۶ میلادی، به دست آیندگان باز شود. در صورت سالمماندن، این محفظه ۲۵۰ سال زیر زمین باقی خواهد ماند.
سال ۲۲۷۶ بیدلیل نیست. این تاریخ دقیقاً ۵۰۰ سال پس از اعلام استقلال ایالات متحده از بریتانیا خواهد بود. همچنین سال ۲۰۲۶ مصادف با ۲۵۰سالگی این رویداد تاریخی است و به همین مناسبت، پروژه کپسول زمان بهعنوان بخشی از جشنهای ملی آمریکا طراحی شده است.
بهگزارش آیافال ساینس، کپسول بهگونهای طراحی شده که شرایط محیطی پایدار درون آن حفظ شود. سطح رطوبت داخلی در حدود ۳۵ درصد تنظیم شده تا از یکسو از آسیب ناشی از رطوبت بیش از حد جلوگیری و از سوی دیگر مانع خشکشدن و تخریب تدریجی اشیا شود. همچنین دمای درون کپسول با استفاده از خاک اطراف تا حد زیادی ثابت خواهد ماند.
کپسول قرار است ۲۵۰ سال بدون باز شدن باقی بماند و تصویری از فرهنگ، فناوری و هویت امروز آمریکا را به نسلهای آینده منتقل کند
طراحان پروژه تأکید کردهاند که هدف، حفظ شرایط نسبتاً پایدار برای چندین قرن است؛ هرچند چنین مدتزمانی در عمل چالشی بزرگ برای فناوریهای نگهداری محسوب میشود. مایکل بریلا، سرپرست تیم طراحی کپسول، میگوید این محفظه آنقدر مقاوم دربرابر نفوذ آب ساخته شده که تنها در شرایطی بسیار غیرعادی، مانند زیر آب رفتن گسترده شهر فیلادلفیا، ممکن است دچار آسیب شود.
محتوای کپسول از مجموعهای گسترده از اشیای ارسالی ایالتهای مختلف و نهادهای ملی تشکیل شده است؛ ترکیبی که از اسناد رسمی و تاریخی تا اشیای نمادین و گاه غیرمنتظره. بخش قابلتوجهی از محتوا را نامههای رسمی فرمانداران ایالتهای آمریکا تشکیل میدهد؛ بهطوری که حدود ۳۰ ایالت چنین نامههایی را برای قرار دادن در کپسول ارسال کردهاند.
در کنار اسناد، اقلام متنوعتری نیز دیده میشود. ایالت کالیفرنیا مجموعهای از اشیای علمی و نمادین شامل ابررسانای همجوشی، تصویر علمی از ناسا و همچنین پیشبینی تولیدشده توسط مدل زبانی هوش مصنوعی درباره آینده این ایالت در ۲۵۰ سال آینده را به کپسول اضافه کرده است. در این پیشبینی، حتی احتمال بازگشت جمعیت خرسها و تغییرات جغرافیایی و سیاسی گسترده در غرب آمریکای شمالی مطرح شده است.
ایالت میشیگان رویکردی محافظهکارانهتر داشته و سنگهای فسیلی پتوسکی را به همراه بخشی از سنگ معدن مس در کپسول قرار داده است. این سنگها قدمتی حدود ۳۵۰ میلیون سال دارند و بهدلیل پایداری طبیعی بالا انتخاب شدهاند. در توضیحات این ایالت همچنین به تاریخچه طولانی استخراج مس توسط جوامع بومی منطقه اشاره شده است.
ایالت نوادا نیز با توجه به هویت فرهنگی خود، مجموعهای از ژتونها و نشانههای قماربازی به همراه یک سکه یادبود را به مجموعه افزوده است.
در کنار ایالتها، چندین نهاد و سازمان ملی نیز در پروژه مشارکت داشتهاند. یکی از مهمترین مشارکتها مربوط به کتابخانه کنگره آمریکا است که نوعی فناوری پیشرفته ذخیرهسازی اطلاعات را ارائه کرده است. این فناوری شامل ذخیره دادههای دیجیتال در قالب DNA مصنوعی در یک محفظه بسیار کوچک فلزی است. در این بخش، نسخههای دیجیتالی برخی از مهمترین اسناد تاریخی و فرهنگی آمریکا ازجمله پیشنویس اعلامیه استقلال، متن دستنویس سرود ملی پرچم ستارهنشان، ضبط صوتی تاریخی از اواخر قرن نوزدهم، طرح اولیه شهر واشنگتن، مدل سهبعدی دست آبراهام لینکلن و مجموعهای از اسناد نادر دیگر، ذخیره شدهاند.
مسئولان کتابخانه کنگره اعلام کردهاند که این اقدام در راستای مأموریت این نهاد برای حفظ حافظه تاریخی کشور انجام شده و استفاده از DNA مصنوعی میتواند امکان نگهداری اطلاعات برای صدها سال آینده را افزایش دهد.
درون کپسول ترکیبی غیرمعمول از اسناد رسمی، اشیای نمادین، سنگهای فسیلی و دادههای ذخیرهشده در DNA مصنوعی قرار گرفته است
برخی دیگر از اشیاء ممکن است پس از ۲۵۰ سال، اهمیت فرهنگی چندانی نداشته باشند. برای مثال، شرکت کوکاکولا یک بطری خالی به همراه متن آهنگ تبلیغاتی مشهور خود از سال ۱۹۷۱ را در کپسول قرار داده است. همچنین انجمن حرفهای گلفبازان آمریکا یک ابزار تعمیر زمین گلف و تصویری از قهرمان سال ۲۰۲۶ این رقابتها را به مجموعه اضافه کرده است.
کپسول زمان در روز استقلال آمریکا دفن خواهد شد و قرار است در سال ۲۲۷۶، یعنی ۵۰۰ سال پس از استقلال این کشور، گشوده شود. نکته قابلتوجه این است که فاصله زمانی بین دفن کپسول تا زمان باز شدن آن، دقیقاً برابر با فاصله میان امضای اعلامیه استقلال تا امروز خواهد بود.
پروژه کپسول زمان آمریکا، نهتنها آرشیوی از اشیای فرهنگی و تاریخی است، بلکه نوعی پیام نمادین از گذشته به آینده بسیار دوری محسوب میشود که هنوز مشخص نیست این ترکیب از اسناد، فناوریها و اشیای غیرمنتظره را چگونه تفسیر خواهد کرد.