زهرا نژاد بهرام: دلمان میخواست این مشارکت محلی همراه با امید باشد. برای همین از این واژه استفاده کردیم. البته در ابتدا پیشنهاد من تهران خوب من بود یا شهر خوب من، اما دوستانی که در کار کمپین بودند، به دنبال واژهای فانتزیتر بودند. ضمن اینکه این مشارکت همراه امید است و ما میتوانیم در قالب آرزو مطرحش کنیم. جامعهشناسان زیادی روی این موضوع بحث کردهاند. آنها گفتهاند باید نگران جامعهای باشیم که آرزو ندارد. مردم باید به آرزوهایشان فکر کنند. وقتی آرزو نداریم یعنی امید نداریم و زندگی روزمره شده…