آزاد ارمکی، جامعه شناس: تداوم ابهام و نبود توضیح روشن درباره اعتراض های دی ماه جامعه را به سمت خشم و کنشهای پیشبینیناپذیر سوق پیدا می کند/ در آینده نهچندان دور، جامعه در معرض مجموعهای از جنبشهای اجتماعی قرار دارد
.تقی آزاد ارمکی جامعه شناس درباره وضعیت آینده جامعه ایران پس از اعتراضات دی ماه در گفت و گو با دیده بان ایران گفت: آن چیزی که دارد اتفاق میافتد، به نظر من بازنگری و بازبینی جامعه ایرانی در مورد حوادث دی است؛ یعنی مردم در این شرایط، احتمال حمله آمریکا و بعد عدم حمله آمریکا را پیشِ رو دارند. هرچند که بیشتر به فکر حمله آمریکا هستند و انتظار آن را میکشند، اما در عین حال نوعی تأمل در اینباره شکل گرفته که در دیماه چه اتفاقی افتاد و چه بر سر جامعه آمد. این جامعهشناس ادامه داد: به نظر من این وضعیت چیز عجیبی است؛ چرا که هیچکس درباره ماجرای دی پاسخ نداد. برای مثال فرض کنید ترامپ میگوید شما قاتلید، شبکه های خارجی میگویند جمهوری اسلامی درحال فرو ریزی است، اما از سوی دیگر گفته میشود که سه هزار و خوردهای کشته شدهاند که بخش اعظم آنها هم جزو شهدا هستند. با این حال، اینکه چه چیزی شد، چه اتفاقی افتاد، چرا اتفاق افتاد، چه کسانی این اتفاقات را رقم زدند و مختصات و ویژگیهای آن چه بود، هیچوقت گفته نشد.
به گزارش سایت دیده بان ایران؛ تقی آزاد ارمکی، جامعهشناس، با اشاره به تحولات اجتماعی اخیر، معتقد است آنچه امروز در جامعه ایرانی در حال رخ دادن است، نوعی بازنگری و بازبینی جمعی نسبت به حوادث دیماه است.
یک جامعهشناس، با تأکید بر ضرورت روایتسازی رسمی و پژوهشمحور درباره حوادث دیماه، هشدار میدهد که تداوم ابهام و نبود توضیح روشن درباره این وقایع، میتواند پیامدهای اجتماعی جدی در پی داشته باشد.
تقی آزاد ارمکی جامعه شناس درباره وضعیت آینده جامعه ایران پس از اعتراضات دی ماه در گفت و گو با دیده بان ایران گفت: آن چیزی که دارد اتفاق میافتد، به نظر من بازنگری و بازبینی جامعه ایرانی در مورد حوادث دی است؛ یعنی مردم در این شرایط، احتمال حمله آمریکا و بعد عدم حمله آمریکا را پیشِ رو دارند. هرچند که بیشتر به فکر حمله آمریکا هستند و انتظار آن را میکشند، اما در عین حال نوعی تأمل در اینباره شکل گرفته که در دیماه چه اتفاقی افتاد و چه بر سر جامعه آمد.
این جامعهشناس ادامه داد: به نظر من این وضعیت چیز عجیبی است؛ چرا که هیچکس درباره ماجرای دی پاسخ نداد. برای مثال فرض کنید ترامپ میگوید شما قاتلید، شبکه های خارجی میگویند جمهوری اسلامی درحال فرو ریزی است، اما از سوی دیگر گفته میشود که سه هزار و خوردهای کشته شدهاند که بخش اعظم آنها هم جزو شهدا هستند. با این حال، اینکه چه چیزی شد، چه اتفاقی افتاد، چرا اتفاق افتاد، چه کسانی این اتفاقات را رقم زدند و مختصات و ویژگیهای آن چه بود، هیچوقت گفته نشد.
آزاد ارمکی با تأکید بر نقش نهادهای رسمی در شفافسازی افزود: رسانه رسمی این کشور یا دانشگاه این کشور باید بتواند چهار پژوهشگر را بیاورد و بگوید چه اتفاقی رخ داده، طرحهای متفاوت چه بود، چه کارهایی کردند، چه شد، نیروی انتظامی چه کرد، سپاه چه کرد و در نهایت چه اتفاقی افتاد؛ اما هیچکس توضیح نداد.
او تصریح کرد: در چنین ابهامی که شکل میگیرد، یکدفعه میبینید که مثلاً رسانه خارجی تعداد کشتهها را ۳۴ هزار و ۵۰۰ نفر اعلام میکند یا میگوید ۱۰۰ هزار نفر در زندان هستند و بازداشت شدند. این ابهام موجب شده که خود مردم شروع به کنکاش، جستوجوگری و تأمل در این زمینه کنند؛ که به نظر من خود میتواند مقدمه یک اقدام بعدی باشد.
این جامعهشناس هشدار داد: معتقدم در آینده نهچندان دور، چه از حمله ترامپ عبور کنیم و چه نکنیم، در معرض مجموعهای از جنبشهای اجتماعی قرار خواهیم گرفت که نمیتوان آنها را بهراحتی نامگذاری کرد، اما به شکل شورشهای بزرگ و فراگیر بروز خواهند کرد؛ شورشهایی که ریشه در خشمی دارند که انباشته شده و جهلی که وجود دارد و گویی نوعی تحقیر در حال شکلگیری است.
آزاد ارمکی ادامه داد: کسی توضیح نمیدهد و مردم احساس تحقیر میکنند؛ هم کسانی که کشته شدند، هم کسانی که کشتند و هم کسانی که مسئول بودند و ناظر بودند هیچکس اطلاعات دقیقی از آنچه رخ داده ندارد و یک تحقیرشدگی عمومی وجود دارد و تحقیر ضربدر خشم، میتواند به یک اعتراض مجدد خشونتآمیز منجر شود.
او در ادامه تأکید کرد: اگر درباره این اتفاقی که افتاد صحبت میشد، اگر عدهای بخشیده میشدند، عدهای محاکمه میشدند، عدهای مواخذه میشدند و مردم کلی، نه فقط طرفداران را به دوستی و سلامت دعوت میکردند، آنوقت به نظر من این تحقیرشدگی منتفی میشد و خشم میتوانست تبدیل به چیزی به نام کنش مثبت شود تا مردم به سراغ حق خود بروند.
این جامعهشناس در پایان گفت: اما ما هیچکدام از این مسیرها را نرفتیم. کسی که کشته شده، حقوقی ندارد؛ معترضان حقوقی نداشتند و وقتی آنها را به اغتشاشگر تبدیل میکنیم و بعد با آنها برخورد میکنیم، حق اعتراضشان متوقف میشود. در حالی که معترضان همچنان حق اعتراض داشتند، اما هیچکس پاسخ نداد و هیچ راهی برایشان نگذاشت. این تحقیرشدگی به اضافه خشم میتواند در کنار هم یک انرژی تازه برای حوادث بعدی تولید کند.
منبع : سایت دیده بان ایران