تایید استفاده از متانول در ترکیب بنزین پالایشگاه خلیج فارس/احتمال خوردگی قطعات لاستیکی و پلاستیکی موتور
مدیرعامل شرکت نفت ستاره خلیج فارس از عملیاتیشدن استفاده از متانول بهعنوان جزء اکسیژنه در ترکیب بنزین تولیدی این پالایشگاه خبر داد. این تغییر میتواند برای بخشی از خودروهای موجود در بازار، بهویژه قطعات لاستیکی و پلاستیکی مسیر سوخت، ریسک فرسودگی زودرس ایجاد کند.
به گزارش سایت دیده بان ایران؛ مدیرعامل شرکت نفت ستاره خلیج فارس روز جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵ (۲۱ آگوست ۲۰۲۶ (۳۰ مرداد ۱۴۰۵)) از افزودن متانول به بنزین تولیدی این پالایشگاه خبر داد. به گفته او متانول در حال حاضر بهعنوان یکی از اجزای اکسیژنه در ترکیب سوخت مصرفی خودروها بهکار گرفته میشود.
اکسیژنهها ترکیباتی هستند که به بنزین اضافه میشوند تا احتراق کاملتر شود و عدد اکتان سوخت افزایش پیدا کند. عدد اکتان بالاتر یعنی سوخت در برابر خودسوزی زودهنگام در موتور مقاومتر است؛ همین ویژگی باعث میشود پالایشگاهها از این نوع افزودنیها بهجای ترکیبات گرانتر مانند MTBE استفاده کنند.
چرا متانول نگرانکننده است؟
متانول برخلاف بسیاری از افزودنیهای رایج، خاصیت خورندگی بیشتری روی قطعات لاستیکی و پلاستیکی سامانه سوخترسانی دارد. اورینگها، شیلنگهای سوخت، دیافراگم پمپ بنزین و برخی مخازن پلاستیکی از جمله قطعاتی هستند که در تماس طولانیمدت با متانول، سریعتر از حد معمول فرسوده میشوند. نتیجه عملی برای مالک خودرو، احتمال نشتی سوخت یا کاهش عمر همین قطعات و افزایش هزینه تعمیر است.
کدام خودروها بیشتر در معرضاند؟
خودروهایی که سامانه سوخترسانی آنها برای درصد بالای الکل یا متانول طراحی نشده، بیشترین آسیبپذیری را دارند. این گروه شامل بخشی از خودروهای مدل پایینتر و برخی خودروهای وارداتی قدیمیتر میشود که استانداردهای سوخت انعطافپذیر (فلکسفیوئل) در آنها رعایت نشده است. خودروهای جدیدتر با قطعات مقاوم به الکل معمولاً ریسک کمتری دارند.
مدیرعامل ستاره خلیج فارس تأکید کرده است که درصد متانول در ترکیب بنزین در چارچوب استانداردهای مصوب کنترل میشود. با این حال، جزئیات دقیق درباره سهم متانول در هر لیتر بنزین و نظارت مستمر بر کیفیت آن، اطلاعاتی است که مصرفکننده هنوز بهطور شفاف در اختیار ندارد.
استفاده از افزودنیهای داخلی بهجای واردات ترکیبات اکسیژنه، برای پالایشگاهها از نظر اقتصادی مقرونبهصرفهتر تمام میشود. این رویکرد در سالهای اخیر در چند کشور دیگر نیز با هدف کاهش وابستگی به واردات آزمایش شده، اما همواره با هشدارهای فنی درباره سازگاری آن با ناوگان خودرویی موجود همراه بوده است.