از درخت انجیر معابد تا مدار صفر درجه

 

دیده بان ایران- فرامرز سید آقایی : چهارم دی سالگرد تولد احمد محمود نویسنده بزرگ ایرانی پیرو مکتب رئالیسم اجتماعی است. از یکی از روزنامه نگاران متبحر در حوزه ادبیات که اتفاقا خود نیز رمانی ممنوع الانتشار دارد شنیدم که محمود در جوانی در اهواز شاطر نانوایی بوده است. او هنگامی که پای تنور مشغول کار خود بوده، کتابی هم بالای تنور داشته که ورق به ورق می خوانده است. 

 

بی تردید احمد محمود یکی از معدود نویسندگانی است که خود و کتابهایش استحقاق تجلیل و تمجیدی بسزا دارد؛ کاری که در زمان حیاتش نگذاشتند بشود.

 

در دورانی که من و نسل من از کتاب همسایه ها بیرون می آمدیم و در مدار صفر درجه غرق می شدیم، از مدار صفر درجه در می آمدیم و در درخت انجیر معابد غرق می شدیم، از آن در می آمدیم و در زمین سوخته و داستان یک شهر و غریبه ها غرق می شدیم، همیشه با خود فکر می کردیم اگر محمود در کشوری مثل آمریکا به دنیا آمده بود جایگاهی کمتر از همینگوی نداشت. محمود حتی هنگام زنده بودنش هم نویسنده ای فراموش شده بود.

 

زمانی که می خواستند به او جایزه بدهند و به دلایلی که مشخص است منصرف شدند، چه بسا نویسندگان و قلم به دستانی ته دلشان چندان ناخشنود نبودند. 

 

حرفها درباره آن اتفاق زیاد اما هرچه بوده گذشته است. اکنون چه دیگران بپسندند چه نپسندند، احمد محمود در ادبیات معاصر ما اثر خود را گذاشته و نویسنده ای آبرومند و معتبر است. امروز کار چاپ غیرقانونی آثار محمود به جایی رسیده است که نخل طلای ادبیات معاصرمان "محمود دولت آبادی" زبان به اعتراض می گشاید و از ممنوعیت انتشار رمان بی نظیر همسایه ها نوشته زنده یاد احمد محمود گلایه می کند. رمانی که بدون رعایت حقوق نویسنده به وفور چاپ می شود و کنار خیابان به فروش می رسد.