از هشتپای بنفش تا اسفنج شکارچی؛ کشف ۲۰ گونه احتمالی جدید در اعماق دریای کارائیب
بخش بزرگی از اعماق دریای کارائیب هنوز ناشناخته است، اما یک مأموریت اکتشافی جدید در آبهای ترینیداد و توباگو بخشی از این دنیای پنهان را آشکار کرده است. سواحل فیروزهای و شنهای سفید ترینیداد و توباگو سالهاست گردشگران زیادی را جذب میکنند، اما بخشهای عمیق آبهای اطراف این کشور هنوز یکی از ناشناختهترین مناطق طبیعی آن به شمار میرود. اکنون گروهی از پژوهشگران کارائیبی با انجام یکی از گستردهترین مأموریتهای اکتشافی دریایی در این منطقه، بخشی از این دنیای پنهان را بررسی کردهاند.
به گزارش سایت دیدبان ایران، بخش بزرگی از اعماق دریای کارائیب هنوز ناشناخته است، اما یک مأموریت اکتشافی جدید در آبهای ترینیداد و توباگو بخشی از این دنیای پنهان را آشکار کرده است.
سواحل فیروزهای و شنهای سفید ترینیداد و توباگو سالهاست گردشگران زیادی را جذب میکنند، اما بخشهای عمیق آبهای اطراف این کشور هنوز یکی از ناشناختهترین مناطق طبیعی آن به شمار میرود. اکنون گروهی از پژوهشگران کارائیبی با انجام یکی از گستردهترین مأموریتهای اکتشافی دریایی در این منطقه، بخشی از این دنیای پنهان را بررسی کردهاند.
در این پروژه، دانشمندان موفق شدند حدود ۱۳ درصد از بستر ناشناخته دریای ترینیداد و توباگو را نقشهبرداری کنند و مجموعهای متنوع از جاندارانی را ثبت کنند که در تاریکی اعماق اقیانوس زندگی میکنند.
آیافالساینس، مأموریت در ماه ژوئیه از کشتی تحقیقاتی متعلق به مؤسسه اقیانوسی اشمیت آغاز شد. پژوهشگران برای بررسی مناطق عمیق از زیردریایی کنترل از راه دور SuBastian استفاده کردند که امکان تصویربرداری و نمونهبرداری از محیطهایی را فراهم میکند که دسترسی مستقیم انسان به آنها دشوار است.
در طول سفر، تیم تحقیقاتی بیش از ۱۱هزار و ۳۳۵ کیلومتر مربع از بستر دریای ناشناخته این منطقه را بررسی کرد. تصاویر ثبتشده نشان دادند اعماق اقیانوس اطراف ترینیداد و توباگو برخلاف تصور، محیطی فعال و پر از گونههای مختلف جانوری است.
یکی از یافتههای مهم مأموریت، شناسایی ۲۵ منطقه زیرآبی بود که از آنها مواد معدنی و ترکیبات شیمیایی از پوسته زمین به بیرون نشت میکند. این پدیده که تراوش سرد (Cold Seep) نام دارد، باعث آزاد شدن موادی مانند متان و هیدروکربنها در کف اقیانوس میشود.
ترکیبات یادشده منبع انرژی برای مجموعهای از اکوسیستمهای عجیب در اعماق دریا هستند؛ محیطهایی که برخلاف بیشتر زیستبومهای زمین، برای ادامه حیات به نور خورشید وابسته نیستند و انرژی خود را از واکنشهای شیمیایی به دست میآورند.
پژوهشگران در طول یک ماه فعالیت خود، دستکم ۲۰ گونه احتمالی جدید شناسایی کردند. یکی از جالبترین یافتهها، هشتپایی کوچک با رنگ بنفش و ظاهری متفاوت بود.
هشتپا نخستینبار در سال ۲۰۱۴ مشاهده شده بود، اما دانشمندان آن زمان فقط احتمال میدادند که با گونهای ناشناخته روبهرو شدهاند و مدرک کافی برای تأییدش نداشتند. دادههای جدید جمعآوریشده در این مأموریت میتواند به آنها کمک کند مشخص کنند آیا این جانور واقعاً گونهای جدید است یا خیر.
پژوهشگران در مأموریت اکتشافی در آبهای اطراف ترینیداد و توباگو، بیش از ۱۱هزار کیلومتر مربع از بستر ناشناخته دریای کارائیب را بررسی کردند
علاوه بر هشتپای بنفش، پژوهشگران درحال بررسی نمونههایی از چند گروه دیگر مانند مرجانها، اسفنجهای شکارچی و خرچنگهای کوچک اعماق دریا هستند که احتمال میدهند تاکنون برای علم ناشناخته بوده باشند.
دکتر دیوا آمون، دانشمند ارشد مأموریت گفت این نخستین مأموریت اکتشاف اعماق دریا در تاریخ ترینیداد و توباگو است که به رهبری پژوهشگران محلی انجام شده است. او افزود: «هر کشف جدید، چه گونه، چه اکوسیستم یا رفتاری جدید، درک ما را از چیزهایی که در معرض خطر هستند، بیشتر میکند و توانایی ما برای حفاظت از این بخش مهم اما کمتر دیدهشده کشورمان را افزایش میدهد.»
یکی دیگر از مشاهدات مهم مأموریت، کشف لاشه سفرهماهی از سرده سفرهماهی پرنده بود که پس از مرگ در عمق ۱۰۲۵ متری به کف دریا سقوط کرده بود. پژوهشگران مشاهده کردند سختپوستان، کرمها و دیگر جانوران اعماق دریا اطراف این لاشه جمع شدهاند و از بافتهای آن تغذیه میکنند. در محیطهای عمیق اقیانوس، مواد غذایی کمیاب هستند و چنین لاشههایی میتوانند برای بسیاری از جانداران منبع مهمی از انرژی باشند.
سقوط لاشه به کف اقیانوس و تبدیلشدن آنها به منبع غذایی برای جانداران اعماق دریا، در مورد نهنگها شناختهشدهتر است. وقتی بدن بزرگ نهنگی به کف اقیانوس میرسد، میتواند برای مدت طولانی غذای بسیاری از موجودات دریایی را فراهم کند. اما مشاهده چنین فرآیندی برای سفرهماهیها و دیگر ماهیهای غضروفی بزرگ بسیار کمتر اتفاق میافتد.
پژوهشگران در سفر تحقیقاتی خود حدود ۷۰۰ نمونه زیستی جمعآوری و با استفاده از روشهای جدید حفظ بافت، آنها را برای تحقیقات آینده نگهداری کردند
پژوهشگران در کنار تصویربرداری و بررسی محیط، حدود ۷۰۰ نمونه زیستی نیز جمعآوری کردند. آنها برای حفظ بافت این نمونهها از روش جدیدی استفاده کردند که در آن مواد محافظ انجماد به کار میرود تا ساختار زیستی نمونهها برای مطالعات آینده حفظ شود. نمونهها اکنون قرار است در موزه جانورشناسی دانشگاه هند غربی در سنت آگوستین نگهداری شوند.
دکتر مگان کانکلینگ، پژوهشگر مؤسسه اقیانوسشناسی هاربر برنچ در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، گفت: «این مأموریت فرصتی کمنظیر برای کمک به ایجاد نخستین باغوحش یخزده در کارائیب بود.» او توضیح داد که پژوهشگران با حفظ بافت بیش از ۸۶ گونه از اسفنجهای اعماق دریا، مرجانها و خیارهای دریایی، منابع زیستی ارزشمندی را برای مقایسه و بررسی تغییرات آینده اکوسیستمها نگهداری میکنند.
دانشمندان امیدوارند نمونهها و اطلاعات تازه به دستآمده، شناخت بهتر از زیستبومهای اعماق دریای کارائیب را امکانپذیر و به حفاظت از گونههای ناشناخته و شکنندهای کمک کند که در آبهای اطراف ترینیداد و توباگو زندگی میکنند.