دانشمندان به مادران کمدرآمد پول دادند؛ روند پیری زیستی نوزادان آنها تغییر کرد
پیری فقط اتفاقی نیست که در سالهای پایانی زندگی رخ دهد. برخی پژوهشها نشان میدهند شرایطی که انسان در سالهای ابتدایی زندگی تجربه میکند، ممکن است روی سرعت فرسودگی زیستی بدن اثر بگذارد. مطالعات پیشین نشان داده بودند کودکانی که در فقر بزرگ میشوند، ممکن است سریعتر دچار پیری زیستی شوند؛ اما ثابتکردن اینکه خودِ فقر باعث این تغییر میشود، دشوار بود. زیرا عوامل زیادی مانند تغذیه، استرس، شرایط خانوادگی و دسترسی به خدمات درمانی همزمان بر سلامت کودکان اثر میگذارند.
به گزارش سایت دیدهبان ایران؛ پژوهشی تازه نشان میدهد حمایت مالی ماهانه از مادران کمدرآمد، سرعت پیری زیستی و تغییرات شیمیایی دیانای را در سالهای نخست زندگی نوزادان کاهش میدهد.
پیری فقط اتفاقی نیست که در سالهای پایانی زندگی رخ دهد. برخی پژوهشها نشان میدهند شرایطی که انسان در سالهای ابتدایی زندگی تجربه میکند، ممکن است روی سرعت فرسودگی زیستی بدن اثر بگذارد.
مطالعات پیشین نشان داده بودند کودکانی که در فقر بزرگ میشوند، ممکن است سریعتر دچار پیری زیستی شوند؛ اما ثابتکردن اینکه خودِ فقر باعث این تغییر میشود، دشوار بود. زیرا عوامل زیادی مانند تغذیه، استرس، شرایط خانوادگی و دسترسی به خدمات درمانی همزمان بر سلامت کودکان اثر میگذارند.
اکنون پژوهشی جدیدی تلاش کرده است این رابطه را با آزمایشی واقعی بررسی کند: آیا کاهش فشار مالی خانواده میتواند روند پیری زیستی کودکان را تغییر دهد؟
به گزارش ساینس آلرت، پژوهشگران در آمریکا در پروژهای به نام سالهای نخست زندگی کودک، حدود هزار مادر کمدرآمد را بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم کردند. یک گروه ماهانه ۳۳۳ دلار دریافت کرد و گروه دیگر فقط ۲۰ دلار در ماه گرفت. کمکها از زمان تولد کودک تا ۷۶ ماهگی ادامه داشت. حدود چهار سال بعد، پژوهشگران نمونه بزاق کودکان را بررسی کردند تا تغییرات شیمیایی DNA آنها را اندازهگیری کنند. این تغییرات میتوانند اطلاعاتی درباره سرعت پیری زیستی بدن ارائه دهند.
نتایج نشان داد کودکانی که خانوادههایشان ماهانه ۳۳۳ دلار دریافت کرده بودند، سرعت پیری زیستی پایینتری داشتند. تفاوت میان دو گروه بزرگ نبود، اما پژوهشگران میگویند همین تغییر کوچک اهمیت دارد؛ زیرا نشان میدهد مداخله اقتصادی میتواند روی فرایندهای زیستی مرتبط با رشد کودک اثر بگذارد.
پیش از این، بیشتر پژوهشها فقط ارتباط میان فقر و پیری سریعتر را نشان داده بودند، اما مشخص نبود آیا با تغییر شرایط زندگی میتوان این روند را کندتر کرد یا نه.
پژوهش حاضر نشان میدهد شرایط اقتصادی در سالهای نخست زندگی میتواند فراتر از تجربههای روزمره کودک اثر بگذارد و با تغییراتی در سطح زیستی بدن، از جمله برخی نشانگرهای مرتبط با DNA و روند پیری سلولی، ارتباط داشته باشد. البته هنوز مشخص نیست این تغییرات کوچک در بلندمدت چه اثری بر سلامت کودکان خواهند گذاشت و برای پاسخ دقیقتر، باید آنها در سالهای آینده نیز دنبال شوند. کودکان مورد مطالعه درحالحاضر ۷ تا ۸ ساله هستند.
پژوهش در ژورنال Nature Human Behaviour منتشر شده است.