شاهکار مهندسی آلمان؛ تکمیل ساخت بلندترین توربین بادی دنیا با ارتفاع ۳۶۵ متر
بلندترین توربین بادی جهان قرار است با استفاده از جریان‌های بادی در ارتفاع بالا، با روتوری هم‌اندازه نمونه‌های معمولی انرژی بیشتری تولید کند.
به گزارش سایت دیدبان ایران، آلمان، سازه‌ای ۳۶۵ متری از دل منطقه‌ای که زمانی با زغال‌سنگ و نیروگاه‌های آلاینده شناخته می‌شد، سر برآورده است. این سازه نه برج مخابراتی است و نه آسمان‌خراش، بلکه بلندترین توربین بادی جهان است.
شرکت گیکن (GICON) توربین ۳۶۵ متری را برای دسترسی به جریان‌های بادی قوی‌تر و پایدارتر در ارتفاع زیاد ساخته است. ایده اصلی ساده است: هرچه توربین بالاتر قرار بگیرد، می‌تواند انرژی بیشتری از باد بگیرد، بدون اینکه الزاماً به روتوری بزرگ‌تر نیاز داشته باشد.
شرکت مهندسی گیکن که اجرای پروژه را برعهده دارد، پس از حدود دو سال ساخت‌وساز، در سپتامبر ۲۰۲۶ سازه را به مرحله نهایی رساند. اگر برنامه‌ها طبق انتظار پیش بروند، توربین تا پایان سال به‌طور رسمی وارد مدار خواهد شد. توان اولیه توربین حدود ۳٫۸ مگاوات خواهد بود، اما سازندگان قصد دارند در مراحل بعدی توان خروجی را به بیش از ۷ مگاوات برسانند.
نکته اصلی در طراحی توربین جدید، ارتفاع بسیار زیاد آن است. هرچه توربین بالاتر قرار بگیرد، معمولاً به جریان‌های بادی قوی‌تر و پایدارتر دسترسی پیدا می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود توربین با روتوری هم‌اندازه نمونه‌های معمولی، تقریباً دو برابر انرژی بیشتری تولید کند.
با ارتفاع ۳۶۵ متر، این توربین اکنون دومین سازه بلند آلمان است و فقط سه متر از برج تلویزیونی ۳۶۸ متری برلین کوتاه‌تر است.
ساخت چنین سازه‌ای البته با چالش‌های مهندسی قابل‌توجهی همراه بود. یکی از مهم‌ترین مشکلات، رساندن روتور سنگین توربین به ارتفاع حدود ۳۰۰ متر بود؛ ارتفاعی که استفاده از جرثقیل‌های معمولی را عملاً غیرممکن می‌کرد.
ه آی‌اف‌ال‌ساینس، مهندسان برای حل این مشکل، سازه‌ای مشبک و بسیار مقاوم در بخش پایینی برج طراحی کردند. پس از تکمیل بدنه اصلی، روتور از میان بخش مرکزی سازه به سمت بالا کشیده شد و در محل نهایی خود قرار گرفت.
بخشی از راه‌حل مهندسی به‌کاررفته در پروژه بر ایده‌های هورست بندیکس، مهندس آلمانی، تکیه دارد که در دهه ۱۹۶۰ نیز در توسعه روش‌های سازه‌ای مورد استفاده برای ساخت برج تلویزیونی برلین نقش داشت. تجربه و ایده‌های او برای ساخت سازه‌های بسیار بلند، بعدها به پایه‌ای برای طراحی برج‌هایی تبدیل شد که باید وزن زیاد را در ارتفاع بالا تحمل کنند؛ همان چالشی که مهندسان گیکن در پروژه توربین ۳۶۵ متری با آن روبه‌رو بودند.
پروژه در اواخر سال ۲۰۲۵ با یک وقفه روبه‌رو شد. مهندسان در برخی قطعات فولادی تأمین‌شده از سوی یکی از پیمانکاران فرعی مشکل پیدا کردند و عملیات ساخت برای مدتی متوقف شد. با رسیدن قطعات جایگزین در اوایل ۲۰۲۶، روند ساخت دوباره ادامه پیدا کرد.
یوخن گروسمن، بنیان‌گذار و مدیرعامل گیکن، تکمیل سازه ۳۶۵ متری را نتیجه سال‌ها طراحی و اجرای یکی از دشوارترین پروژه‌های شرکت توصیف کرده است. به گفته او، رکورد ثبت‌شده حاصل همکاری تیم‌های مهندسی و اجرایی متعددی است که در مراحل مختلف پروژه مشارکت داشته‌اند.
شرکت گیکن توربین مرتفع را صرفاً پروژه‌ای نمایشی نمی‌داند و معتقد است فناوری توسعه‌یافته برای چنین برج‌هایی می‌تواند در آینده در مزارع بادی موجود هم به کار گرفته شود. او برآورد کرده است که ظرفیت نصب تا چهارهزار توربین مرتفع در سراسر آلمان وجود دارد.
اگر این مدل در مقیاس بزرگ اجرا شود، ایده اصلی ساده است: بدون افزایش اندازه روتور، تنها با رساندن توربین به ارتفاعی بیشتر، می‌توان به بادهای پایدارتر دسترسی یافت و برق بیشتری از همان سطح اشغال‌شده تولید کرد.