کد خبر: 94432
A

خبر آنقدر تلخ است که حرف زدن در مورد آن را بسیار سخت می‌کند. ۳ یا ۴ ماه پیش بود که مسئول بهشت‌زهرا از آماده‌سازی صدها قبر برای دفن بیماران کرونایی خبر داد اما هیچ‌کس فکر این نمی کرد قبرها آنقدر زود پر شوند و حالا خبر تکمیل شدن ظرفیت بهشت‌زهرا روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار بگیرد.

به گزارش دیده بان ایران؛ مریم شاهسمندی، در یادداشتی در روزنامه تعادل نوشت: خبر آنقدر تلخ است که حرف زدن در مورد آن را بسیار سخت می‌کند. ۳ یا ۴ ماه پیش بود که مسئول بهشت‌زهرا از آماده‌سازی صدها قبر برای دفن بیماران کرونایی خبر داد اما هیچ‌کس فکر این نمی کرد قبرها آنقدر زود پر شوند و حالا خبر تکمیل شدن ظرفیت بهشت‌زهرا روی خروجی خبرگزاری‌ها قرار بگیرد. این یک فاجعه انسانی است. یک فاجعه جهانی، ویروسی که به جان بشر افتاده و تا آنجا که در توان دارد سعی در از بین بردن آدم‌ها دارد.

اما در این بین دولتمردان هر کشور برای مقابله با این ویروس راه‌هایی را انتخاب کرده‌اند. قرنطینه، تعطیلی رسمی شهرها و کشورها و... در این بین اما ایران ما جای دیگری است. هنوز هیچ قرنطینه واقعی در این کشور انجام نشده است. هنوز دولت برای تعطیلی شهرهایی که در وضعیت قرمز و حتی سیاه قرار گرفته‌اند، تردید دارد. بیش از یک ماه است که از شورای شهر گرفته تا وزارت بهداشت خواهان تعطیلی کامل دوهفته‌ای در تهران هستند و باز دولت حرف از محدودیت می‌زند.

 اما کوچه و خیابان پر است از آدم‌هایی که انگار کرونا را شوخی گرفته‌اند. کسی باور نمی‌کند، نمی‌خواهد باور کند یا بار تامین معیشت آنقدر سنگین است که کسی به سلامتی‌اش فکر نمی‌کند. مردم در خیابان‌ها رفت و آمد می‌کنند، انگار هیچ اتفاقی رخ نداده، همچنان ترافیک در کلان‌شهر تهران بیداد می‌کند، هوا مانند تمام سال‌های گذشته که کرونایی در کار نبود، آلوده است. ستاد مقابله با کرونا هر روز هشدار می‌دهد، حالا دیگر مردم به آمار مرگ و میر بالای ۴۰۰ نفر در شبانه‌روز هم عادت کرده‌اند.

 

آماری که به گفته خود مسوولان اگر بخواهیم آن را واقعی کنیم تبدیل به حداقل ۸۰۰ مرگ در شبانه روز می‌شود. مسوولان بیمارستان‌ها از کمبود کادر درمان می‌گویند، از خستگی آنها و اینکه خیلی از پرستارها یا به کرونا مبتلا شده و جان خود را از دست داده‌اند، یا به واسطه بیماری از چرخه خدمات رسانی خارج شده‌اند. شرایط هر روز بدتر می‌شود و باز هم دولت از قرنطینه کامل شهرهایی با وضعیت قرمز طفره می‌رود. انگار کسی دلش به حال خانواده‌های داغدار نمی‌سوزد. انگار کسی باور ندارد مردن و دفن شدن در این شرایط بسیار تلخ و دلخراش است.

اینکه پزشکان می‌گویند کرونا می‌تواند افراد مبتلا را حتی بعد از دو ماه از بهبودی به کام مرگ بکشاند هم برای کسی مهم نیست. اینکه ابتلا به کرونا باعث از بین رفتن قسمتی از مغز می‌شود. اینکه می‌تواند در دراز مدت به دیگر ارگان‌های بدن آسیب برساند، هیچ کدام اینها نه برای مردم و نه برای مسوولان مهم نیست. دولت توان تامین معیشت مردم را ندارد، حتی توان کنترل افزایش افسارگسیخته قیمت کالاها را هم ندارد. اما رییس‌جمهور همچنان از جریمه شدن افرادی می‌گوید که ماسک نمی‌زنند و تعطیل بودن مشاغلی که البته ماه‌هاست تعطیلند و نیازی به تاکید دوباره بر تعطیلی آنها نیست.

رییس شورای شهر می‌گوید، اگر تهران تعطیل نشود این زنجیره پاره نخواهد شد. رییس بخش عفونی بیمارستان شهید دانشوری از رسیدن آمار مرگ و میر به روزی ۹۰۰ نفر خبر می‌دهد. اما شهر همچنان مانند گذشته پر تکاپو است. مردم در رفت و آمدند و دولتمردان از مردم می‌خواهند برای از بین رفتن کرونا، برای از بین رفتن گرانی و برای هر چیز دیگر دعا کنند. اما هیچ کس به این فکر نمی‌کند که تا کاری انجام نشود دعا کردن به تنهایی نمی‌تواند مشکل گشا باشد. اینکه قرار است سه آرامستان همزمان در تهران ساخته شود، به این معنی است که فاجعه بزرگ‌تری در راه است. به این معنی است که روزگار سخت‌تری را پیش رو داریم. کسی باید به این فکر کند که تعطیلی شهرهای پرخطر تنها راه نجات است و بس. ظرفیت بهشت‌زهرا تکمیل شده است. این خبر بسیار تلخ است.

 

 

 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر