کد خبر: 84906
A

میعاد صالحی مدیر سابق صندوق بازنشستگی در یکی از طبقات ساختمان صندوق، گروهی را مستقر کرده بود تا با جست و جو در پرونده‌های مالی، درباره تخلفات احتمالی یا حقوق‌های نجومی، خوراک افشاگری‌های او را فراهم کنند. اگرچه تحقیق درباره تخلفات مالی و اداری، اقدام پسندیده‌ای است اما مشکل اینجا بود که میعاد صالحی به جای مبارزه ساختاری با فسادی که مدعی آن بود، اقدامات نمایشی را در دستور کار قرار داد و به جای گزارش تخلفات ادعایی به نهادهای قانونی، از آن برای مقاصد دیگر استفاده می کرد ...

 

به گزارش سایت دیده بان ایران؛ اگرچه ده ماه از اخراج میعاد صالحی از صندوق بازنشستگی کشوری می‌گذرد، اما آتش خشم او از دولت و شخص رییس‌جمهور هنوز خاموش نشده و اقدامات ایذایی و رسانه‌ای‌اش علیه دولت هم‌چنان ادامه دارد. صالحی که گفته می‌شود در دوران مدیریت خود روابط پرتنشی با تشکل‌های بازنشستگی داشت و عزلش با استقبال آنان روبرو شد، این‌بار لباس دفاع از منافع بازنشستگان را به تن کرده و می‌کوشد تا آنان را علیه دولت تحریک کند. میعاد صالحی کیست و علت کینه‌توزی شدید او نسبت به رییس‌جمهور چیست؟ 

 

میعاد صالحی، متولد سال 1361 و فارغ‌التحصیل حوزه فنی و مهندسی از دانشگاه صنعتی شریف است. او که در دوران دانشجویی موفق به کسب جوایزی در حوزه‌های علمی-پژوهشی شده بود و بیشتر مسؤولیت‌های اجرایی‌اش مرتبط با فعالیت‌های قرآنی بود، پس از چندی مشاورت وزیر صنعت، معدن و تجارت و عضویت در چند کارگروه مرتبط با نوآوری، در فروردین‌ماه 1398 به مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشور منصوب شد. 

 

این صندوق، حدود یک میلیون و پانصد هزار بازنشسته کشوری را تحت پوشش خود دارد و دارای دهها شرکت وابسته است که در قالب چند هلدینگ بزرگ فعالیت می‌کنند. بنابراین، انتصاب مدیری جوان و فاقد تحصیلات و سوابق مرتبط به خودی خود موجب تعجب شد، اما آنچه این تعجب را دو چندان کرد، رفتار میعاد صالحی در صندوق بازنشستگی بود. 

 

او بدون آن‌که تصویر درستی از وضعیت بسیار شکننده بازنشستگان در شرایط دشوار اقتصادی داشته باشد و رسیدگی به اوضاع نابه‌سامان شرکت‌های تابعه را در نظر آورد، یکراست سراغ حاشیه رفت و دست به افشاگری علیه نهادی زد که خود مدیرعامل آن بود. 

 

گفته می‌شود صالحی در یکی از طبقات ساختمان صندوق بازنشستگی کشوری، گروهی را مستقر کرده بود تا با جست و جو در پرونده‌های مالی، درباره تخلفات احتمالی یا حقوق‌های نجومی، خوراک افشاگری‌های او را فراهم کنند. اگرچه تحقیق درباره تخلفات مالی و اداری، اقدام پسندیده‌ای است اما مشکل اینجا بود که میعاد صالحی به جای مبارزه ساختاری با فسادی که مدعی آن بود، اقدامات نمایشی را در دستور کار قرار داد و به جای گزارش تخلفات ادعایی به نهادهای قانونی،از آن برای مقاصد دیگر استفاده می کرد که ذکر جزییات آن معذرویم ...

 

البته دوره مدیرعاملی او آن‌قدر طول نکشید که سرانجامِ مبارزه‌اش با فساد روشن شود، اما رفتارش بیشتر یادآور اوایل دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد بود که در هر سخنرانی و دیداری، پرده از یک فساد هولناک برمی‌داشت و دست آخر نه  فقط هیچ کدام از آن پرونده‌ها را به نتیجه نرساند بلکه بزرگترین فسادهای سازمان یافته در تاریخ نظام جمهوری اسلامی از دولت او سربرآورد. نمونه مشابه دیگر، سعید مرتضوی است که او نیز بعد از به دست گرفتن سکان سازمان تأمین اجتماعی، اعتماد میان این سازمان و ذی‌نفعانش را هدف گرفت و این سازمان را غرق در فساد معرفی کرد. 

 

در نهایت، معلوم شد که مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری، لوله تفنگ را به طرف دولت گرفته و بی‌آن‌که اقدامی عملی برای مبارزه با فساد ادعایی خود انجام دهد، در حال بدنام کردن یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های اقتصادی-اجتماعی کشور و دادن خوراک تبلیغاتی نه فقط به مخالفان اصولگرای دولت، بلکه به رسانه‌های معاند نظام است.  

 

هرچند که همین یک فقره برای برکناری زودهنگام میعاد صالحی از مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشور کافی بود، اما دولت برای کنار گذاشتن او دلایل قوی‌تری داشت. عملکرد صالحی در صندوق بازنشستگی چیزی نزدیک به صفر بود. نه طرح و برنامه‌ای برای بهبود وضعیت معیشتی بازنشستگان به اجرا گذاشته و نه ساز و کاری برای ساماندهی شرکت‌های تابعه ارایه داده بود. از سوی دیگر، سازمان بازرسی کل کشور و عده‌ای از نمایندگان مجلس نیز از ابتدا مخالف انتصاب او بودند و اعلام داشتند که صالحی واجد هیچ‌کدام از شرایط قانونی احراز پست مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشوری نیست. 

 

ابعاد گزارش‌های رسانه‌ای درباره میعاد صالحی از این هم شگفت‌آورتر بود. برای نمونه، سایت تابناک پس از عزل او از مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشوری، در گزارش مبسوطی نوشت: «به تازگی اخباری منتشر شده بود که حکایت از پول پاشی مدیر جوان صندوق بازنشستگی کشوری بعد از طرح ایرادات قانونی در خصوص نصبش داشت. پول پاشی‌هایی که صالحی تأکید داشت از جیب بازنشستگان و صندوق متعلق به ایشان نیست و پاداشی است که بابت تلاش‌های شبانه روزی پرسنل صندوق و نتیجه این تلاش‌ها یعنی کاهش میلیاردی مالیات صندوق، به ایشان تقدیم شده است.»

 

اکنون میراث صالحی را می‌توان در شبکه‌های اجتماعی متعلق به گروه‌های بازنشستگی ملاحظه کرد. بخش قابل توجهی از بازنشستگان، مدیران (و حتی کارمندان عادی) صندوق بازنشستگی کشوری را از صدر تا ذیل افراد فاسدی می‌دانند که منابع صندوق را برای منافع شخصی خود به تاراج برده و بی‌اعتنا به دشواری زندگی بازنشستگان، حقوق‌های نجومی می‌گیرند و زندگی اشرافی برای خود دست و پا کرده‌اند. 

 

صالحی در فرصتی که داشت، کار چندانی برای بازنشستگان نکرد اما در عوض، به سهم خود دیواری از بی‌اعتمادی را میان صندوق بازنشستگی کشوری و بازنشستگانی که این صندوق باید در ساختار مدیریت کشور، حافظ منافع آنان باشد، پدید آورد. اکنون نیز بسیار مایل است تا برکناری خود را نه نتیجه فقدان صلاحیت قانونی و عملکرد ضعیف، بلکه به خاطر مبارزه با فساد بداند. 

 

به نظر می‌رسد برکناری‌اش از مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشوری که گفته شد با دستور مستقیم رییس‌جمهور صورت گرفته است، بیش از آن‌که این مدیر جویای نام را متنبه کند، او را به مسیر تقابل با دولت و انتقام‌کشی از شخص رییس‌جمهور کشانده است.

 

او حالا وقت خود را بیشتر صرف توئیت زدن می‌کند و با گرا دادن به «نمایندگان مجلس» از آنان می‌خواهد که با «اقدام انقلابی» به موضوع «مصوبه ناعادلانه حقوق نجومی قانونی» ورود کنند. صالحی در حالی از «درخواست نصف کردن حقوق خود» در دوره مدیرعاملی صندوق بازنشستگی کشور سخن می‌گوید که اگر طبق نظر سازمان بازرسی کل کشور و برخی نمایندگان مجلس، فاقد صلاحیت لازم برای تصدی این مقام بوده است، میزان حقوق او امری ثانویه محسوب می‌شود./ دیده بان ایران

 

کانال رسمی دیدبان ایران در تلگرام

اخبار مرتبط

ارسال نظر