ابراز امیدواری دختر سایه درباره انتقال هوشنگ ابتهاج به ایران: بی حرمتی به ساحت او در هر آیین و مرامی ناپسند است

به گزارش سایت دیده‌بان ایران؛ یلدا ابتهاج دختر در آستانه تدفین پدرش، هوشنگ ابتهاج در پستی در صفحه اینستاگرامی خود نوشت: 

تا به امروز، تحسین و اشاعه زیبایی و نیکی، هم تلاش من بوده، هم انگیزه‌ام. همان‌طور که «زیبایی» را نمی‌شود به بند کشید که «پری‌رو تاب مستوری ندارد»، زشتی هم سرانجام برملا می‌شود. به روح ما پنجه می‌کشد، می‌آزارد و ناامید می‌کند. پس بگذار آینه زیبایی‌ها باشیم نه زشتی‌ها.

به یاد جمله عمیق احسان یارشاطر می‌افتم: «امیدوارم که نیکی همیشه به چشم تو زیبا بیاید». نیکی را زیبا دیدن، آدمیزادگی است.

و این روزها که ما و شما مردم ایران و جهان زبان پارسی، در غم از دست دادن پدر، شاعر بزرگ ایران که یک قرن در ستایش زیبایی، عدالت و درستی سرود، در سوگ نشسته‌ایم، متأسفانه شاهد خامی‌هایی بودیم که بازگشت پیکر او را به وطن تا به امروز به تأخیر انداخته. بی‌حرمتی به ساحت او و پیکر او که در هر آئین و مرامی ناپسند است، بخشودنی نیست، از جانب هر کسی، حتی نزدیکان او، بی‌حرمتی به مردم ایران است. با اقداماتی که اینجا در آلمان من و برادرانم (کیوان و کاوه) انجام داده‌ایم امید داریم تا در روزهای آینده بتوانیم او را در آخرین سفرش در بازگشت به زادگاهش بین مردمی که دوستشان داشت و برای آنان سرود، همراهی کنیم.

با قسمتی از سروده‌ای از او که سال ۱۳۹۹ در کلن سروده به این انتظار می‌نشینیم:

گفتم این کیست که پیوسته مرا می‌خواند

خنده زد از بنِ جانم که منم، ایرانم

گفتم ای جان و جهان، چشم و چراغِ دل من

من همان عاشقِ دیرینه‌ی جان‌افشانم

به هوایِ تو جهان گردِ سرم می‌گردد

ورنه دور از تو همین سایه‌ی سرگردانم»