رسانه زرد؛ وقتی اعتبار رسانه قربانی قدرت و منفعت میشود
رسانه زرد لزوماً رسانهای نیست که فقط تیتر جنجالی میزند؛ رسانه زرد رسانهای است که حقیقت را قربانی هیجان، منفعت و روایت موردنظر خود میکند. گاهی یک عبارت تاریخی را از زمینه اصلی جدا میکند، نام گوینده واقعی را حذف میکند، هشتگ را جای سند مینشاند و سپس مطلب را بهگونهای منتشر میکند که مخاطب به برداشت مطلوب نویسنده برسد.
به گزارش سایت دیده بان ایران؛ رسانه زرد لزوماً رسانهای نیست که فقط تیتر جنجالی میزند؛ رسانه زرد رسانهای است که حقیقت را قربانی هیجان، منفعت و روایت موردنظر خود میکند.
گاهی یک عبارت تاریخی را از زمینه اصلی جدا میکند، نام گوینده واقعی را حذف میکند، هشتگ را جای سند مینشاند و سپس مطلب را بهگونهای منتشر میکند که مخاطب به برداشت مطلوب نویسنده برسد.
برای نمونه، در یکی از مطالب منتشرشده، عبارت «بزنید تا بروند از شما شکایت کنند» در کنار هشتگ «#امام_ره» آمده، در حالی که امام خمینی(ره) این عبارت را در سخنان خود از شهید مدرس نقل کردهاند. حذف نام گوینده اصلی، مخاطب را به سمت انتساب مستقیم عبارت به امام خمینی(ره) سوق میدهد.
این فقط یک خطای ساده در نقل قول نیست؛ وقتی زمینه و منبع حذف میشود و روایت به جای واقعیت مینشیند، با یک مسئله جدی در اخلاق رسانهای مواجهیم.
اما موضوع از این هم فراتر است.
امروز بازنده این ماجرا فقط یک رسانه یا یک نویسنده نیست؛ بازنده واقعی، اعتبار رسانههای صنعت بیمه است.
چه رسانه زردنویس و چه رسانهای که خود را حرفهای و غیرزرد میداند، اگر اصول حرفهای، استقلال و صداقت رسانهای را قربانی مناسبات قدرت کند، در نهایت به اعتبار کل فضای رسانهای صنعت آسیب میزند.
مسئله زمانی نگرانکنندهتر میشود که این تصور شکل بگیرد که یک نهاد قدرتمند برای حفظ موقعیت خود، از هر ابزار در دسترس ــ از جمله رسانه ــ برای مدیریت افکار عمومی و ساختن روایت مطلوب استفاده میکند.
اگر چنین رویکردی واقعاً وجود داشته باشد، پرسش اصلی دیگر درباره یک خبر یا یک رسانه خاص نیست؛ پرسش درباره مرز میان رسانه و قدرت است.
رسانه صنعت بیمه باید مطالبهگر باشد؛
باید از مدیر سؤال کند؛
باید از تصمیمها انتقاد کند؛
باید سند بخواهد؛
و مهمتر از همه، نباید بلندگوی هیچ مقام، نهاد یا جریان قدرتی شود.
رسانهای که امروز برای قدرت مینویسد و فردا برای منتقد قدرت، با تغییر شرایط موضع خود را تغییر میدهد، شاید در کوتاهمدت مخاطب یا امتیازی به دست آورد؛ اما در بلندمدت یک سرمایه را از دست میدهد: اعتماد.
و اینجاست که باید صریح پرسید:
رسانههای صنعت بیمه واقعاً چه هدفی را دنبال میکنند؟
مطالبهگری و دفاع از منافع صنعت و بیمهگذاران، یا ساختن روایت به نفع صاحبان قدرت؟
و اگر قرار است رسانه ابزار قدرت باشد، سؤال آخر حتی مهمتر است:
این رسانه با چه قیمتی؟
با قیمت اعتبار خودش؟
با قیمت اعتماد مخاطب؟
یا با قیمت اعتبار کل رسانههای صنعت بیمه؟
زیرا در نهایت، قدرتها تغییر میکنند، مدیران میآیند و میروند؛
اما اعتبار از دسترفته رسانه، به آسانی بازنمیگردد.