یک ادعای تازه: «خون الهی» روی پارچه تورین و سرنوشت حضرت عیسی
پارچه تورین یکی از شناختهشدهترین و مورد مطالعهترین آثار تاریخی است که باور میرود جسد عیسی مسیح پس از صلیبکشی در آن پیچیده شده باشد. با وجود آزمایشهای رادیوکربن که در دهه ۱۹۸۰ زمان ساخت آن را متعلق به قرون وسطی نشان داد، برخی پژوهشگران معتقدند خون موجود روی پارچه داستانی متفاوت را روایت میکند.

به گزارش سایت دیدهبان ایران، پارچه تورین یکی از شناختهشدهترین و مورد مطالعهترین آثار تاریخی است که باور میرود جسد عیسی مسیح پس از صلیبکشی در آن پیچیده شده باشد. با وجود آزمایشهای رادیوکربن که در دهه ۱۹۸۰ زمان ساخت آن را متعلق به قرون وسطی نشان داد، برخی پژوهشگران معتقدند خون موجود روی پارچه داستانی متفاوت را روایت میکند.
به گزارش انتخاب، دکتر جریمایا جانستون، محقق کتاب مقدس، اعلام کرده است که آزمایشهای دهه ۱۹۹۰ نوع خون روی پارچه را AB تشخیص دادهاند؛ خونی انسانی، مذکر و از نوع سمیتی که تنها در شش درصد جمعیت جهان وجود دارد. همچنین این خون هم پیش از مرگ و هم پس از مرگ بوده است که نشان میدهد این اثر نمیتواند تقلیدی یا تقلبی باشد.
نوع خون AB ابتدا در سال ۱۹۸۲ توسط دکتر پیرلوئیجی بایما بولونه و همکارانش از نمونهای از پهلوی پارچه شناسایی شد. آزمایشهای بعدی آنتیژنهای M، N و S را در نمونههای پا تأیید کردند، که ثابت میکند خون روی پارچه کاملاً انسانی است. تحقیقات با میکروسکوپهای نوری و الکترونی و استفاده از روشهای بررسی آنتیبادی و آنتیژنها انجام شد.
به گفته جانستون، پارچه تورین حدود ۷۰۰ زخم از مردی که مورد شکنجه قرار گرفته را نشان میدهد. تصویر مردی ریشدار روی پارچه بسیار نازک و فقط دو میکرون ضخامت دارد و هیچگاه به عمق پارچه نفوذ نکرده است، که نشان میدهد این تصویر نمیتواند نقاشی یا رنگآمیزی باشد.
جانستون پیشنهاد کرده است که تصویر ممکن است در اثر واکنش شیمیایی ناگهانی ایجاد شده باشد که ناشی از انفجاری عظیم از انرژی بوده و شاید با لحظه رستاخیز عیسی مرتبط باشد. تحقیقات فیزیکدان ایتالیایی، پائولو دی لازارو، نشان داد که با انرژی ۳۴ تریلیون وات میتوان تغییر شیمیایی مشابه در الیاف لینن ایجاد کرد.
اگرچه آزمایش رادیوکربن در سال ۱۹۸۸ زمان تولید پارچه را بین سالهای ۱۲۶۰ تا ۱۳۹۰ میلادی نشان داد، جانستون معتقد است تنها گوشهای آلوده مورد آزمایش قرار گرفته و اصل پارچه هیچگاه مورد بررسی علمی قرار نگرفته است. او پارچه تورین را «پر دروغترین و سوءتفاهمآمیزترین اثر تاریخی جهان» توصیف کرده و یافتههای خود را بسیار مهم و تأملبرانگیز میداند.