ابهامهای مسیر فروش نفت؛ چرا فقط یک تراستیِ سالم هدف پروژه تخریب شد؟!
بر اساس اطلاعات موجود، حدود ۵۰ میلیون بشکه اعتبار آزاد در اختیار تعدادی از تراستیها قرار گرفته است. این نفت به کدام مجموعهها واگذار شده و میزان تسویه و ارز بازگشتی هرکدام چقدر بوده است؟
به گزارش سایت دیده بان ایران؛ در پاییز سال گذشته، با محدودیت واردات نفت برخی پالایشگاههای چین، مدل انتقال نفت ایران به مخازن پوششی و فروش از این مخازن در قالب VIO و OPS آغاز شد.
بر اساس اطلاعات مطرحشده، حسین آقایاری از آبان تا اسفند ۱۴۰۴، ۸۴ میلیون بشکه نفت تحویل گرفته که حدود ۷۰ میلیون بشکه، معادل ۸۳ درصد، تسویه و ارز آن بازگشته است.
اگر این مدل موفق بوده، چرا قراردادی که برای دو سال طراحی شده بود متوقف شد؟
آیا رسانهای شدن نام شرکتها و مسیرهای فروش توسط صمصامی، میتواند آنها را در معرض تحریم قرار دهد؟
چرا به جای بررسی عملکرد تمام تراستیها، تمرکز فقط روی یک تراستی است؟
بر اساس اطلاعات موجود، حدود ۵۰ میلیون بشکه اعتبار آزاد در اختیار تعدادی از تراستیها قرار گرفته است. این نفت به کدام مجموعهها واگذار شده و میزان تسویه و ارز بازگشتی هرکدام چقدر بوده است؟
دستگاههای نظارتی باید با بررسی عملکرد تمام تراستیها مشخص کنند چه کسی تعهدات خود را انجام داده و چه کسی نه.
آیا توقف برخی مسیرهای فروش نفت، در نهایت به تضعیف راههای فروش نفت ایران منجر نمیشود؟
منبع: فارس