فرابورس؛ مقصد بعدی مدیری که حاشیه، سایه به سایه دنبالش می‌آید؟

بهرنگ اسدی در سودای صندلی مدیرعاملی فرابورس؛ اما یک سؤال ساده: بازار سرمایه چقدر برای آزمون دوباره او آمادگی دارد؟ نام بهرنگ اسدی بار دیگر در محافل مدیریتی بازار سرمایه شنیده می‌شود؛ این بار برای یکی از مهم‌ترین صندلی‌های بازار: مدیریت عاملی فرابورس.

فرابورس؛ مقصد بعدی مدیری که حاشیه، سایه به سایه دنبالش می‌آید؟

به گزارش سایت دیده بان ایران؛ بهرنگ اسدی در سودای صندلی مدیرعاملی فرابورس؛ اما یک سؤال ساده: بازار سرمایه چقدر برای آزمون دوباره او آمادگی دارد؟

نام بهرنگ اسدی بار دیگر در محافل مدیریتی بازار سرمایه شنیده می‌شود؛ این بار برای یکی از مهم‌ترین صندلی‌های بازار: مدیریت عاملی فرابورس.

رزومه اسدی کم‌حجم نیست؛ از مدیریت در مجموعه‌هایی مانند تأمین سرمایه بانک مسکن و سرمایه‌گذاری دانایان پارس گرفته تا حضور در هیئت‌مدیره نهادهای مالی مختلف و مدیریت گروه مالی صبا تأمین.

اما برای تصاحب صندلی فرابورس، یک سؤال مهم‌تر از تعداد عناوین مدیریتی وجود دارد:

مسئله، فقط این نیست که اسدی کجاها مدیر بوده؛ مسئله این است که چرا دوره‌های مدیریتی او همواره محل توجه و بحث بوده‌اند؟

در بازار سرمایه، مدیرعامل فقط با صورت‌های مالی و نمودارها سروکار ندارد؛ با آدم‌ها سروکار دارد. با هیئت‌مدیره، سهامداران، مدیران شرکت‌ها، کارگزاران، ناشران، کارکنان و نهاد ناظر.

و دقیقاً همین‌جاست که «سبک مدیریت» اهمیت پیدا می‌کند.

اگر مدیری در طول مسیر حرفه‌ای خود نتواند روابط پایدار و کم‌تنش با مجموعه تحت مدیریت و ذی‌نفعانش ایجاد کند، طبیعی است که هنگام مطرح شدن نامش برای مدیریت فرابورس، این پرسش مطرح شود که:

آیا قرار است فرابورس هم یک دوره کوتاه مدیریتی دیگر را تجربه کند؟

رزومه‌ای که باید با یک علامت سؤال خوانده شود

مشکل از آنجا شروع می‌شود که در فضای مدیریتی بازار سرمایه، گاهی رزومه به فهرستی از سمت‌ها تقلیل پیدا می‌کند؛ در حالی که یک مدیر را فقط با عنوان «مدیرعامل» نمی‌توان ارزیابی کرد.

باید پرسید:

چند سال در هر جایگاه ماند؟

با هیئت‌مدیره چگونه کار کرد؟

با مدیران زیرمجموعه چه رابطه‌ای داشت؟

چقدر توانست تیم بسازد؟

و مهم‌تر از همه، چرا از آن جایگاه خارج شد؟

این پرسش‌ها درباره هر گزینه‌ای برای مدیریت فرابورس باید مطرح شود؛ درباره اسدی نیز همین‌طور.

خصوصاً آنکه سوابق منتشرشده نشان می‌دهد او در چندین نهاد مالی در سطوح مدیریتی مختلف حضور داشته است.

بنابراین، پیش از آنکه «تخصص» به‌عنوان برگ برنده او مطرح شود، باید درباره ثبات مدیریتی، کیفیت تعامل و توان اجماع‌سازی او نیز ارزیابی جدی صورت گیرد.

فرابورس، محل امتحان دوباره نیست

فرابورس در شرایطی نیست که بتوان مدیریت آن را به آزمون و خطای مدیریتی سپرد.

این نهاد به مدیری نیاز دارد که بتواند اختلاف‌ها را مدیریت کند، نه اینکه خودش تبدیل به بخشی از اختلاف شود.

مدیری که منتقدانش را تحمل کند، با هیئت‌مدیره وارد جنگ فرسایشی نشود، بدنه کارشناسی را کنار نزند و بتواند حتی با کسانی که با او اختلاف نظر دارند، کار کند.

فرابورس مدیر پرحاشیه نمی‌خواهد؛ مدیر اجماع‌ساز می‌خواهد.

و این دقیقاً همان جایی است که نام اسدی باید با دقت بیشتری بررسی شود.

نه با تخریب شخصی، نه با برچسب‌زنی، و نه با تعریف و تمجیدهای روابط عمومی.

بلکه با بررسی یک سؤال ساده:

آیا کارنامه مدیریتی او نشان می‌دهد که می‌تواند یک مجموعه بزرگ و حساس بازار سرمایه را برای یک دوره باثبات، کم‌تنش و حرفه‌ای اداره کند؟

صندلی فرابورس جای «من» نیست؛ جای «بازار» است

یکی از خطرهای مدیریت در نهادهای مالی، غلبه شخصیت مدیر بر ساختار سازمان است.

فرابورس نباید به سازمانی تبدیل شود که تصمیم‌ها بیش از آنکه محصول سازوکارهای حرفه‌ای باشند، تحت تأثیر شخصیت، روابط و سبک فردی مدیرعامل قرار بگیرند.

این نگرانی زمانی جدی‌تر می‌شود که درباره یک گزینه، پیش از آنکه برنامه مدیریتی‌اش مورد بحث قرار گیرد، درباره نحوه تعاملش با اطرافیان و میزان مقبولیتش در میان فعالان بازار صحبت شود.

البته هیچ‌کس را نمی‌توان صرفاً بر اساس شایعات یا قضاوت‌های شخصی متهم کرد.

اما از آن طرف، نمی‌توان پرسش‌های جدی بازار را نیز با یک رزومه پرزرق‌وبرق کنار گذاشت.

اسدی اگر گزینه مدیریت فرابورس است، باید آماده پاسخ به این پرسش‌ها باشد.

چرا او؟

چه برنامه‌ای برای فرابورس دارد؟

چه تضمینی برای ثبات مدیریتی وجود دارد؟

چقدر می‌تواند با منتقدان و مخالفانش کار کند؟

و شاید مهم‌تر از همه:

«آیا بازار سرمایه واقعاً او را می‌خواهد، یا صرفاً عده‌ای می‌خواهند او را به بازار تحمیل کنند؟»

این سؤال را نمی‌توان با حکم انتصاب پاسخ داد.

پاسخ آن را عملکرد می‌دهد.

فرابورس به مدیری نیاز دارد که بعد از انتصاب، بازار مجبور نباشد هر روز منتظر خبر اختلاف، تغییر، جابه‌جایی و حاشیه باشد.

اگر قرار است اسدی به فرابورس برسد، این بار باید قبل از صدور حکم، کارنامه تعاملات مدیریتی او نیز روی میز باشد؛ نه فقط رزومه تحصیلی و فهرست سمت‌ها

 

ارسال نظر