اقراریان: کسی از آقای زاکانی نخواسته که پاسخگوی ترک فعل دیگران باشد بلکه بگوید ۶ هزار دستگاه اتوبوسی که برای سال 1403 قول داده کجاست؟/با مدیریت تصویر سعی میکنند یک چهره کارآمد از زاکانی بسازند که عملکردی پرابهام دارد/ زاکانی فقط وعده های نجومی می دهد
اقراریان درباره رفتار زاکانی در جلسات خصوصی شورای شهر تهران به دیده بان ایران گفت: «ما امروز در مدیریت کشور با یک دیدگاهی مواجه هستیم که من جنس ادبیات گفتوگو آن با منتقدان را از نگاه ارباب و رعیتی میبینم. یعنی انگار یک اربابی و یک رعیت وجود دارد و آن ارباب خود را بالاتر از رعیت میداند و ادبیات ارباب و رعیتی در فضای گفتوگوها وجود دارد. یکی از مسائلی که من بهعنوان یک ضرورت روی آن تاکید میکنم؛ «ضرورت گفتوگو در تهران است.» معتقدم اگر بخواهیم درباره مسائل و مشکلات کشور به اجماع، توافق یا تفاهمی برسیم حتماً باید درباره مسائل گفتوگو کنیم، اما مادامی که در گفتوگوها ادبیات ارباب و رعیتی وجود داشته باشد، با آسیب و چالش مواجه خواهیم بود.» رئیس کمیته حقوق شهروندی و نظارت شورای شهر تهران افزود: «برخی از دوستان و رسانهها از ما سؤال میکنند که مثلاً شما چرا منتقد عملکرد آقای زاکانی شدید؟ یکی از عواملی که باعث شکلگیری یک جریان انتقادی نسبت به آقای زاکانی در شورای شهر تهران شد، نحوه مواجهه، گفتوگو و ادبیات کلامی ایشان و برخی از اطرافیانشان بود. نباید توییتهایی که علیه اعضای شورای شورای شهر تهران زدند، یا توهینهایی به برخی از اعضای شورای شهر شد را فراموش کنیم.»
دیدهبان ایران؛ پریسا هاشمی: وعدههای شهردار تهران این روزها در برخی رسانهها با آخر دوره احمدینژاد در شهرداری مقایسه میشود. به نظر میرسد علیرضا زاکانی، شهردار تهران سعی میکند این موضوع را نادیده بگیرد اما سبک به نظر همان سبک و سیاق احمدینژاد پیش از ریاست جمهوری است. مصداق آن هم قبول مسئولیتهایی که هزاران میلیارد در بودجه کشور برای اجرای آن توسط دولت پیشبینی شده است، اما زاکانی که نشان داده شهرداری را سکانی برای پرتاب به ریاست جمهوری میداند، هزینه میلیاردی وظایف دولت آن را به شهر تهران تحمیل میکند. هرچند که او پیش از این تغییر ریل مدیریت کشور را ضروری دانسته بود اما میگوید: «شهرداری تهران در حوزه معیشت، انرژی، سلامت و مسکن کارهای نویی را آغاز کرده است.» این سخنان او در فضای مجازی و رسانهها واکنشهای متفاوتی را برانگیخته است اما منتقدان او بر یک نظریه توافق نظر داشتند؛ «زاکانی تبلیغات ریاست جمهوری خود را کلید زده و اقدامات نمایشی او به دلیل حضور در این انتخابات است.» اما در جایگاه پاسخگویی برای آلودگی هوا که میرسد او میگوید من نباید جوابگوی ترک فعل دیگران باشم. این در حالی است که اگر اتوبوسها، واگنها، تاکسی، موتورسیکلت و حتی اسکوترهایی که زاکانی وعده داده بود و شورای شهر میلیاردها تومان به آن اختصاص داد، به تهران میرسید 100درصد آلودگی کمتری را شاهد بودیم و تهران جایی برای نفس کشیدن ساکنانش پیدا میکرد.
زاکانی در انتخابات 1400 به نفع ابراهیم رئیسی انصراف داد و شهرداری سهم او بود از کیک قدرت. اما انتخاب او براساس قانون آن زمان تخلف بود و عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور حسن روحانی از امضای حکم او امتناع کرد. پس از تشکیل کابینه رئیسی اما حکم او هم امضا شد. با سقوط هلیکوپتر ابراهیم رئیسی و انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری او بار دیگر کاندیدا شد. حضور او اما اینبار اما متفاوت بود؛ «کاندیداها در چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به او پر و بال نمیدادند که از روش محمود احمدینژاد به تخریب رقیب بپردازد.» جالبتر آنکه تا آخر نماند به نفع «هیچ کس» انصراف داد و تنها به دو کاندیدای رقیب مسعود پزشکیان (محمدباقر قالیباف و سعید جلیلی) توصیه کرد که نگذارند پزشکیان رئیس جمهور شود. البته او در مدت شهرداری خود تصمیم گرفت که یک دولت کوچک در دل شهرداری ایجاد کند و برای رسیدن به خواسته خود طرحی به شورای شهر تهران ارسال کرد اما طرحش با شکست روبرو شد تا او ناکام بماند. در نهایت راه دیگری را امتحان کرد؛ «استفاده از ناکارآمدی دولت برای نشان دادن تصویری از کارآمدی.» در این راستا او بسیاری از وظایف دولت را بر عهده گرفت و هزینه آن را بر تهران تحمیل کرد تا بتواند از خود یک قهرمان بسازد، قهرمانی که اتفاقا به نهاد بالادست خود پاسخگو نیست، حتی به بخشی از آنهایی که به عنوان شهردار انتخابش کردند. رفتارهای دوگانه او همیشه به نوعی در اخبار انعکاس یافته است؛ او در صحن علنی سعی میکند (که گاه سعی او به نتیجه هم نمیرسد) بدون تندی و فقط با کنایه با منتقدان خود برخورد کند، اما در جلسات خصوصی و هماندیشی در مقابل نظارت بر عملکرد خود توسط اعضای شورای شهر روشی متفاوت و تندتر را انتخاب میکند که اکثرا جلسات را به چالش میکشاند.
دیدهبان ایران درباره رفتارهای علیرضا زاکانی، شهردار تهران در جلسات هماندیشی، اظهارنظر او درباره آلودگی هوا و روند مدیریت او در شهرداری با مهدی اقراریان، رئیس کمیته حقوق شهروندی و نظارت شورای شهر تهران به گفتوگو پرداخته است که مشروح آن را در زیر میخوانید:
توییتهایی که علیه اعضای شورای شهر تهران زدند را فراموش نکنیم
اقراریان درباره رفتار زاکانی در جلسات خصوصی شورای شهر تهران به دیده بان ایران گفت: «ما امروز در مدیریت کشور با یک دیدگاهی مواجه هستیم که من جنس ادبیات گفتوگو آن با منتقدان را از نگاه ارباب و رعیتی میبینم. یعنی انگار یک اربابی و یک رعیت وجود دارد و آن ارباب خود را بالاتر از رعیت میداند و ادبیات ارباب و رعیتی در فضای گفتوگوها وجود دارد. یکی از مسائلی که من بهعنوان یک ضرورت روی آن تاکید میکنم؛ «ضرورت گفتوگو در تهران است.» معتقدم اگر بخواهیم درباره مسائل و مشکلات کشور به اجماع، توافق یا تفاهمی برسیم حتماً باید درباره مسائل گفتوگو کنیم، اما مادامی که در گفتوگوها ادبیات ارباب و رعیتی وجود داشته باشد، با آسیب و چالش مواجه خواهیم بود.»
رئیس کمیته حقوق شهروندی و نظارت شورای شهر تهران افزود: «برخی از دوستان و رسانهها از ما سؤال میکنند که مثلاً شما چرا منتقد عملکرد آقای زاکانی شدید؟ یکی از عواملی که باعث شکلگیری یک جریان انتقادی نسبت به آقای زاکانی در شورای شهر تهران شد، نحوه مواجهه، گفتوگو و ادبیات کلامی ایشان و برخی از اطرافیانشان بود. نباید توییتهایی که علیه اعضای شورای شورای شهر تهران زدند، یا توهینهایی به برخی از اعضای شورای شهر شد را فراموش کنیم. من میخواهم این سؤال را مطرح کنم؛ چه قدرتی یا با اتکا به چه کسی یا کسانی باعث این شد که برخی از افراد به خود اجازه بدهند بهراحتی با ادبیات ارباب و رعیتی با نمایندگان مردم صحبت کنند؟ برای بررسی این آسیب و چالش باید پیدا کنید پرتقالفروش را. پرتقالفروشی که آقای زاکانی و به نظر من دوستانش احساس کردند که با استفاده از برخی از ظرفیتها و تواناییهای آن میتوانند با ادبیات بالابهپایین و ارباب و رعیتی، با اعضای شورای شهر تهران صحبت کنند و این باعث این شد که برخی از اعضای شورا کمکم در انتقاد به نحوه صحبت این دوستان و همچنین آقای زاکانی واکنش نشان دهند. این موضوع پنهانی نیست که من الان مطرح کرده باشم، گاهی حتی در صحن شورای شهر تهران آقای چمران هم در مواردی این موضوع را مطرح کرد و گاه اتفاق افتاده که از حضور برخی از افراد ممانعت شده است.»
زاکانی در جلساتی که رسانهها نیستند با ادبیات تند به منتقدان حمله میکند
اقراریان با اشاره به اینکه این ادبیات در جلسات هماندیشی هم متأسفانه سایه دارد، گفت: «ما شاهدیم که آقای زاکانی با ادبیات تندی در جلسات خصوصی که رسانهای حضور ندارند، به منتقدان خود حمله میکنند. من اعلام کردم که فیلم این رفتارها موجود و در صورت صلاحدید رئیس جلسه قابل انتشار است. البته با من شاید بنا به ملاحظاتی کمتر این رفتار را داشتهاند، چون میدانند اگر با ادبیاتی خارج از چارچوب و عرف بین یک شهردار و عضو شورای شهر تهران صحبت کند، من هم مانند آنها صحبت میکنم. اما برخی از همکاران ملاحظه و صبوری میکنند، سعهصدر بیشتری به خرج میدهند. برخی هم به خاطر آقای مهندس چمران، بعضاً پاسخ آقای زاکانی را در جلسات غیرعلنی نمیدهند تا جلسه به سمت تنش نرود. روحیه آقای زاکانی از گذشته این بوده و علیرغم اینکه در فضای عمومی میگوید «کشور خروس جنگی نمیخواهد» اما در فضای خصوصی، مدل رفتاری دیگری را از ایشان شاهد هستیم.»
او افزود: «البته من میدانم که اطرافیان ایشان، تذکر دادهاند که در جلسات شورای شهر تهران نباید از جایگاه نماینده مجلس صحبت کنید. چون نماینده مجلس مطالبهگر و پرسشگر است و آقای زاکانی هم چند دوره نماینده مجلس بوده، گاهی وقتها روی صندلی پاسخگویی که مینشیند، فکر میکند روی صندلی مطالبهگری است و جنس ادبیات او مطالبهگر میشود که به نظر من این مدل تعامل با شورای شهر یک عارضه است.»
با وجود ادبیات سخیف علیه منتقدان شهردار تهران، عقب نشینی نمیکنیم
رئیس کمیته حقوق شهروندی و نظارت شورای شهر تهران درباره آلودگی هوا و اظهارنظر زاکانی در این خصوص هم تاکید کرد: «من اعلام کردم که وضعیت آلودگی هوای تهران در شرایط بغرنجی قرار دارد. اما وقتی شهردار تهران میگوید من پاسخگوی ترکفعل دیگران نیستم، حاکی از این است که در چند سال گذشته ما همواره شاهد رویکرد و سیاست دوگانه در حوزه مدیریت شهری بودیم.»
او افزود: «از یک طرف حامیان شهردار با ادبیات سخیف بعضاً به منتقدان حمله میکنند و حتی کمپینهایی در فضای مجازی علیه منتقدان عملکرد آقای زاکانی شکل میگیرد. البته هیچکدام از این بیاخلاقیها تا به حال باعث این نشده که منتقدین عملکرد آقای زاکانی، از مواضع و مطالبات بهحق خود عقبنشینی کنند. باور ما این است که ما نماینده مردم هستیم، نه سخنگوی شهردار. ممکن است کسانی باشند که به هر دلیلی رفیق گرمابه و گلستان آقای زاکانی باشند و امروز هم در موقعیتهایی قرار گرفته باشند، آنها به وظیفه خود عمل میکنند و پاسخگوی عملکرد خود هستند، ما که به حکمرانی نمایشی آقای زاکانی نقد داریم هم به وظیفه خود عمل میکنیم.»
اقراریان با اشاره به سیاست دوگانه در شهرداری تهران، گفت: «برخی در مدیریت شهری میگویند که آقای زاکانی بهمنظور کمک به مردم در موضوعات و مسائلی که وظیفه او نیست، وارد شده و این موضوع را بهعنوان بخشی از کمپین تبلیغاتی و مدیریت تصویر آقای زاکانی مطرح میکنند. ما شاهد پروژه مدیریت تصویر از آقای زاکانی هستیم که تلاش میکند یک تصویر کارآمدی از چهرهای بسازند که در مورد عملکردش ابهامات و سؤالهای گوناگونی برای بخش زیادی از جامعه و عمومی وجود دارد، علیرغم اینکه حتماً موافقانی هم دارد. آنهایی که کمک آقای زاکانی به مردم در مسائل غیرشهری را برجسته میکنند، در مسئله بسیار مهم آلودگی هوا در شهر تهران موضوع دیگری را مطرح میکنند. با گذشت بیش از پنج سال از دوره مدیریتی ایشان؛ حتی وعدههایی که پشت تریبون شورای شهر تهران در مورد توسعه ناوگان حملونقل دادند، محقق نشده است.»
ما درباره شهرداری 4 + 1 سال صحبت میکنیم
او افزود: «توقع این است که آقای زاکانی به وظایف مصرح و قانونی خود عمل کنند و کسی از ایشان نخواست که پاسخگوی ترکفعل دیگران باشد. به نظر من آقای زاکانی بر اساس وعدههایی که به مردم داده باید پاسخگوی افعال و ترکفعلهای خود باشد. مردم سؤال میکنند که آن ۶ هزار دستگاه اتوبوسی که برای سال 1403 یا آن واگنهای قطاری که قول داده بود، امروز کجا هستند؟ چند درصد و چه مقدار از آن وعدهها محقق شده است؟ بعضاً مطرح میشود که کشور در شرایط جنگی قرار دارد در حالی که ما در مورد شهرداری چهار بهعلاوه یک صحبت میکنیم. دوره مدیریتی آقای زاکانی در ۱۴۰۰ شروع شده بود و ۱۴۰۴ هم تمام میشد. جنگ تحمیلی در روزهای پایانی دوره مدیریتی آقای زاکانی اتفاق افتاد؛ یعنی در زمانی که شورای شهر تهران باید آماده تغییر سند تغییر و تحول میشد. من این را بیشتر بهانهای میدانم برای فرار از پاسخگویی درباره قولها و فعلهایی که آقای زاکانی وعدهاش را داده بود. اما به نظر میرسد این وعدههای محقق نشده هم در حافظه تاریخی شهروندان تهرانی خواهد ماند. این دوره مدیریتی دیر یا زود تمام خواهد شد، اما آن چیزی که سالهای سال گریبان شهروندان تهرانی را میگیرد، تصمیماتی است که در این دوره گرفته شد. ذینفعان اصلی همه تصمیمهای ما شهروندانی هستند که باید در این شرایط سخت دارند نفس میکشند.»
بودجههای چند همتی میلیارد تومانی حمل و نقل عمومی کجاست؟
رئیس کمیته حقوق شهروندی و نظارت شورای شهر تهران در پاسخ به این سوال که نصف بودجه شهرداری از ۱۴۰۱ تا 1405 و یک قرارداد 2.16 میلیارد یورویی به حملونقل اختصاص یافت اما به تعدادی که وعده دادند اتوبوس و واگن و تاکسی وارد حمل و نقل عمومی نشد، سرنوشت بودجههای شهر چه شد؟ گفت: «در مورد قرارداد چین، ابهامات و موضوعات مختلفی مطرح شده است. آقای تشکریهاشمی و همکارانش در کمیسیون تخصصی عمران و حمل و نقل عمومی پرونده حملونقل را دنبال میکنند. با این وجود یادمان باشد که مردم به وعدهها و وعیدها یا قراردادها کاری ندارند، مردم به نتیجه عملکرد کاری دارند. واقعیت این است که امروز نسبت به آن وعدههایی آقای زاکانی عقب هستیم.»
او درباره علت این عقب افتادگی، تاکید کرد: «در روزها و حتی سالهای اول با شهردار ناکاربلدی مواجه بودیم که تصورش از مدیریت اجرایی با واقعیتها فاصله داشت. ایشان مشکلات و مسائل کشور را به دلیل بیعرضگی میدانست. ما این حرفها را از آقای زاکانیِ نماینده مجلس میشنیدیم که بدون هیچ سابقه اجرایی مشخصی از جایگاه مطالبهگری مطرح کرده است. هرچند ایشان در بسیج دانشجویی که حضور در آن باعث افتخار ملت ایران است، مسئولیت داشته. بنابراین باید باید آقای زاکانی را به دو بخش تقسیم کنیم: «زاکانی پیش از شهرداری و زاکانی پس از شهرداری.» آقای زاکانی پیش از شهرداری در مورد افراد مختلف اظهارنظرهایی کرده است. حالا باید دید زاکانی بعد از 5 سال تجربه اجرایی و این که دیگر آن فرد بیتجربه سابق نیست، آیا همان حرفهای گذشته را میزند؟»
اقراریان افزود: «من از این منظر به موضوع نگاه میکنم که به نظر میآید هرچه جلوتر آمدیم، آقای زاکانی سعی کرد از وعدههای نجومی فاصله بگیرد و با ارائه برنامههایی که سنجش و بررسی آنها هم پیچیدگیهای خاصی دارد، تصویری از دوره مدیریتی خود ارائه کند که من این تصویر را مرتبط با رقابتهای سیاسی آینده میدانم.»
منبع: سایت دیده بان ایران