بعضی مریضا هشیار بودند، ولی ناگهان، دچار افت اکسیژن خون میشدن. باید به سرعت به دستگاه وصل میشدن تا با تنفس مصنوعی زنده بمونن. و، چون هشیار بودن، دچار حالت خفگی میشدن و این حالت خفگی رو احساس میکردن. این وقتا ما میفهمیدیم که مریض، به فاز خیلی شدید التهاب ریه رسیده. ما از هشیار بودن مریضا میترسیدیم. چون اگه این مریضا، بعد از تنفس مصنوعی و افزایش سطح اکسیژن خون، به آرامش میرسیدن، کافی بود مریض تخت کناریشون بد حال بشه و کد ۹۹ بزنیم این مریض هم از شدت نگرانی بد حال میشد و میگفت: نفر…